THY çalışanı, veda notu bırakıp yaşamına son verdi: Bir sürü pis iş yapmak zorunda kaldım

Cumhuriyet’te yer alan habere göre, THY’nin yer hizmetleri şirketi Turkish Ground Services’te (TGS) uzun yıllar görev yapan Ömer Koray Özbay, hayatına son verdi. Özbay, bıraktığı notta, mesleğinde yeni bir sayfa açmak için Japonya’ya gittiğini, lakin THY’de istasyon müdürü olarak görev yapan Serkan Gündüz’ün kendisine yönelik sistematik baskı uyguladığını belirtti.

“Elimden gelen her şeyi yaptım”

İntiharı öncesinde çektiği bir görüntüyü ve dört sayfalık veda mektubunu sosyal medya hesabından paylaşan Özbay’dan daha sonra haber alınamadı. Özbay, paylaştığı notta şunları kaydetti:

“Sevgili dostlarım, hayatıma son verdim. Bugün size, içimdeki hislerin tamamen solduğu ve kaybolduğum bir noktadan yazıyorum. Kendimi bir savaşçı hissettim, her şeyi denedim ve elimden gelen her şeyi yaptım. Fakat bu süreçte hislerimi kaybettim. İçimde bir yerlerde hâlâ bir umut ışığı olsa da, daima hezimetlerle müsabakanın verdiği acı ve hayal kırıklığı beni sardı. Hırslı biri olduğum için tekraren denedim, bir şekilde hep başardım. fakat 3 yıldır bir türlü istediğim başarıyı elde edemedim. Yenilgiyi kabul etmek benim için çok zor oldu. Her seferinde daha da güçlenerek tekrar denemeye çalıştım, Serkan her seferinde güçlü bir şekilde mahzur oldu.

“Başka bir yola girmeme bile mani oldu”

Serkan, kuzeni Alican ve arkadaşı Burhan için her şeyi yaptı. Beni yalnızca onların eksikliklerini kapatmak için kullandı. Onlara her şeyi öğrettim, her şeyi yapmalarını sağladım. fakat sonunda tehdit edildim ve işsiz kaldım. Her adımda kendim, biraz daha kendim olmaktan çıktım. Bir sürü pis iş yapmak zorunda kaldım. Her şeye karşın mahzurları aştım, fakat Serkan’ın varlığı ve gücü karşısında sonunda çaresiz hissettim. Hep mahzur oldu zira. Neyi denesem tehdit etti. Öbür bir yola girmeme bile pürüz oldu. Bu süre zarfında, sevdiğim insanları göremediğim için, içimde büyük bir özlem birikti. Yıllar geçtikçe, bu özlem daha da derinleşti ve arkadaşlarımla olan bağımı sanırım kaybettim. Zira kendimi bile kaybettim. Kalbimdeki duygusal yükü taşımak zor geldi ve içimi kapatan bir duvar ördüm. Zira bu halimi anlatmak istemedim.

“Kendimi bir araç kullanılmış hissediyorum”

Kendimi bir araçi kullanılmış hissediyorum. Tüm gayretlerime karşın, başarısızlıkla karşılaştım artık yıkıldım. Duygusal bir uçurumun içinde kaybolmuş durumdayım. Artık içimde hiçbir umut ışığı kalmadı. Bu ağır yük altında, duygusal olarak tamamen tükenmiş durumdayım. Kendi iç dünyamda sadece boşluk hissediyorum. Hiçbir talihim kalmadı. Para kazanmak için vücut işi yapmaktan yoruldum, bu kadar emek verip onun yüzünden her şeye sıfırdan başlamaktan yoruldum. Elimden her şeyimi alıp bu insanların bir de daima beni aşağılamalarını kaldıramıyorum… Size olan sevgim ve anılarınızı çoğu zaman kalbimde taşıyacağım. Beni affedin ve anlayışınız için teşekkür ederim. Lütfen, hayatta kalanlara destek olmaya devam edin ve onlara umut ışığı olun.

“Umarım bir gün bu dünya daha iyi bir yer olur”

Son veda, içimdeki tüm hisleri kaybederek size veda ediyorum. Umarım bir gün bu dünya daha iyi bir yer olur. Umarım hayatınızda bulunan nüfuzlu insanlara, güçlerini kullanıp kendilerini İlah sanmalarına pürüz olursunuz. Bunun yolu korkmadan dik durmak ve kulluk etmemek. Ben elimden geleni yaptım. Şikâyet de ettim,maalesef herkes korkuyor ve kula kulluk ediyor. En azından savaşan insanlara destek olun… En azıdan… En derin sevgi ve hürmetlerimle, Zafer, Batuhan, Ebru, Harun, Okan, Yiğit, Gülizar, Kübra, Cengizhan, Nazmi, Eser, Nicky, Ayhan, İrfan ve ismini saymadıklarım bana dostluk yaptığınız için, size sahip olduğum için çok şanslıydım her şey için size teşekkür ederim. Elveda dostlarım.”