Fehmi Koru: Şunu iyi bilelim, artık bizim de bir Le Pen’imiz var

Fehmi Koru*

Zafer Partisi ve Ümit Özdağ günümüz siyasi ortamına bir çıktı pir çıktı.

Sırf kendisine ve partisine taban aramıyor Ümit Özdağ, daha geniş bir alanda da belirleyici olmak, konuşulmayanları konuşarak gündem oluşturmak ve hatta cumhurbaşkanının kim olacağını da belirlemek istiyor.

Önce Ankara büyükşehir belediye başkanı Mansur Yavaş’ın Millet İttifakı tarafından cumhurbaşkanı adayı gösterilmesini talep etti, talebinin ilgi görmediğini fark edince kendi partisinin -herhalde 100 bin imza toplayarak- bunu gerçekleştirebileceğini duyurdu.

Akabinde, sınır bölgemizde yaşananları ve o yaşananların sonucu olarak ülkemize sığınmış sayıları birkaç milyona ulaşmış insanları, kendisini ve partisinin misyonunu anlatma aracı olarak seçtiğini en keskin cümleler kullanarak belli etti.

Siyaset gündemine ‘sığınmacılar’ konusunu sokmayı başardı. 8 milyon olduğunu ileri sürdüğü ülkemizdeki yabancıların bütününün ülkelerine -gerekirse zor kullanılarak- gönderilmesini istiyor Özdağ ve partisi…

[Son vakitlere kadar Suriye’den gelenlere ‘muhacir’ muamelesi yapmaktan bahseden iktidarın lisanının de değişmeye ve istekli geri göndermenin gündemde olduğundan söz edilmeye başlandığını görebiliyoruz.]

Evvelki gün de, şahsına yönelik aşırı sözleri ve iddiaları bir meydan okuma iradesine dönüştürdü Özdağ ve kendisine yönelik hakaretler savuran bir bakanı hal koymaya mecbur etti.

Dün vaadini yerine getiremedi; muhatap aldığı siyasetçi onunla buluşmak yerine başında olduğu bakanlığın gücünü kullanarak Özdağ’ı uzağında tutmayı tercih etti.

Bütün bunlar bir hafta içerisinde oldu.

Artık ülkede ismi en çok bilinen politikler arasında Ümit Özdağ ve sayıları 100’ü aşmış partiler arasında hangi yere oturmaya çalıştığı belli olan bir de Zafer Partisi var.

Soylu’dan Özdağ’a ikram

Hani kendisini muhatap alan içişleri bakanı Süleyman Soylu tarafından Özdağ’a yönelik şimdiye kadar siyasi hayatımızda bu kadar renklisi ile hiç karşılaşılmamış derecede hakaret ve küfürler kullanılmamış olsaydı, yaşanana danışıklı dövüş bile denilebilirdi.

Genel çizgileriyle bakıldığında, Soylu ile Özdağ, ruh ikizi denilecek kadar olmasa da fikir uyuşması bakımından birbirine çok iki siyasi figür…

‘‘Süleyman Soylu’nun bakan olarak siyasi hayatımız içerisinde bulunduğu yıllarda ifade ettiği görüşler, bilinen siyasi figürler arasında en çok kimin fikirlerine benziyor?’’ sorusuna muhatap olunsa, akla gelebilecek ilk isimlerden biri Ümit Özdağ olurdu sanırım.

İçişleri bakanı olduğu için sığınmacılar konusunda sert çıkışlar yapmıyor Soylu, bakan olmasaydı mevzuya nasıl yaklaşacağını lakin tahmin edebiliyoruz.

Herhalde Ümit Özdağ’ınkine benzer bir retorikle yaklaşırdı diyebiliyoruz.

Partisi sözcülerinin Soylu’nun uğratıldığı hakaretlerden sonra kendisine sahip çıkması elbette doğal. Daha önce politik halini beğenmeyen AK Partililer bile bundan bu türlü onu savunmak zorundalar.

‘Suç örgütü lideri’ sıfatıyla anılan Sedat Peker’in görüntülü açıklamalarında iddia ettiği dehşetengiz savlara muhatap olduğunda, AK Parti ve sözcüleri, Soylu’yu savunmaya kalkmamış, argümanlar konusunda sessiz kalmayı yeğlemişlerdi.

AK Parti’nin Soylu’ya şu anda sahip çıkmak zorunda kalması Özdağ’ın Soylu’ya bir armağanı.

Ne yapmak istiyor?

Zafer Partisi ile Ümit Özdağ’ın ne yapmak istediğinde anlaşılmayacak bir taraf var mı?

Fransa’da Marine Le Pen’in pozisyonunu ülkemizde üstlenmek istiyor.

Le Pen ve partisi Fransa’da neyi temsil ediyorsa, Ümit Özdağ ve Zafer Partisi de Türkiye kurallarında üç aşağı beş yukarıtemsiliyete erişme yolunda.

Marine Hanım’ın babasının başlattığı yolda uzun yıllar içerisinde ulaştığı tanınırlık ve oy verilebilirlik noktasına, Özdağ’ın Türkiye’de çok daha kısa yoldan varmak istediği çok belli.

Babası Jean-Marie Le Pen tarafından kurulmuş Ulusal Cephe (Front National) isim değiştirerek günümüzde Ulusal Birlik (Rassemblement National) ismini aldı. Ulusal Cephe en hafif tabiriyle ‘neo-faşist’ olarak tanımlanır ve marjinal sularda debelenirken, Marine Le Pen ismini de değiştirdiği partiyi, o görüşleri üzerine şeker sürülmüş acı bir hapa dönüştürerek adım adım geniş kitlelerin dayanağına sahip hale getirdi.

İlk katıldığı cumhurbaşkanlığı seçiminde (2012) üçüncü gelerek sırf %17.90 oy alabilmişti; ikinci seçimde (2017) ilk tipi aşarak %33.9 oyla Emmanuel Macron’la ikinci çeşitte yarıştı; son seçimde (2022) de tekrar ikinci cinse kalmayı başararak oyunu %41.5’a çıkartabildi.

Bir sonraki seçimde cumhurbaşkanı olabilir mi?

Sorunun yanıtı için üstte sunduğum oy oranlarının seyrine bakılabilir.        

Fransa’da Le Pen göçmenlerin varlığına fevkalade karşı. Görüşlerinin üzerindeki tozu kaldırdığınızda, yalnız savaş kaçkını yeni göçmenlerden ülkesine ulaşanları değil, sömürgeci siyasetleri yüzünden işgali altında tuttuğu çoğu halkı müslüman ülkelerden Fransa’nın uzun yıllar önce aldığı göçlerin eseri artık Fransız vatandaşı olmuş insanları da istemediği görülebiliyor.

Bu görüşlerin ülkesinde alıcısı var ve Le Pen sayesinde sayıları her geçen gün artıyor da.

Kendisini yakın müşahede altında tutanlar ‘‘Babasının aşırı görüşlerini yumuşattı’’ deseler de, Marine Le Pen’in ülke siyasetine katkısı manasında bir öbür tespitte bulunmadan da edemiyorlar.

O da şu: Halkın en yabani hislerine hitap eden görüşleri tabanda tuttukça, diğer siyasi figürler de siyasetlerinde onun çizgisine yakın hale geldiler.

Emmanuel Macron dahil.

Ümit Özdağ’ın yapmak istediği ve yapmaya başladığını övünçle ifade ettiği de bu: Siyasetin lisanını kendisinin lisanına yakın hale getirmek…

Önüne gitmesi engellenen içişleri bakanlığına doğru bakarak, dün, iktidarın ve muhalefetin sığınmacılar konusunu konuşmaya başlamasını ve Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın 1 milyon istekli sığınmacıyı ülkelerine göndermeyi planladıkları açıklamasını kendisinin çıkışlarına bağladı Özdağ.

Haklı olabilir.

Marine Le Pen de ülkesindeki ‘göçmenler’ ve ‘yabancı ülke kökenliler’ hususlarının Fransa gündemine girmesinde en çok önemli etken.

Hasılı, ‘‘Artık bizim de bir Le Pen’imiz, Orban’ımız, hatta Trump’ımız var’’ diyebiliriz.

Gelişmeyi hafife alan kaybeder.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden alınmıştır.