Fehmi Koru* Başını sokacağı bir evi bulunmayanların sayısı herhalde azımsanmayacak kadar çoktur. Onlar içerisinde aylık hane geliri İstanbul’da …

Fehmi Koru*
Başını sokacağı bir evi bulunmayanların sayısı herhalde azımsanmayacak kadar çoktur. Onlar içerisinde aylık hane geliri İstanbul’da yaşayanlar için 18 bin, İstanbul dışındaki vilayetlerde yaşayanlar için de 16 bin TL’nin altında olanlara yeni bir umut kapısı açıldı.
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın ‘yüzyılın projesi’ ismini taktığı yeni teşebbüs sayesinde, evi olmayan 500 bin kişi ya da aile, uygun taksitlerle ve ondan da uygun fiyatlarla konut sahibi olabilecek.
‘Yüzyılın projesi’ içerisinde Hazine’ye ait 250 bin yerin satışı da bulunuyor. İsteyen konut inşa etmek kuralıyla o yerlere da talip olabilecek.
İş sahipleri de düşünülmüş; işi olup işyeri olmayanlardan 50 bin kişinin başına da talih kuşu konacak.
Projede tek sorun, taleplerin bir-iki ay içerisinde toplanmasına karşılık, konutların iki yıl sonra teslim edilmeye başlanacak olması.
Arada bir seçim var ve bu projeyi açıklayan iktidarın seçimde kaybetme ihtimali hiç de az değil.
Eh zati, 500 bin konut + 250 bin arsa + 50 bin işyerine sahip olacak bireyler ve aileleri muhalif partilere oy vermekten vazgeçerse, bakmışsınız, mevcut iktidar bir beş yıl daha iş başında kalmayı başarıvermiş…
Girişim sayesinde ucuz konut, arsa ve işyeri sahibi olabilecek 800 bin talihliyi dört kişilik ailelerin temsilcisi kabul edersek, bu kümenin oyu 3 milyondan fazla olur.
Hiç üzücü değil.
Muhalefet temsilcileri, bu projeden yararlanacakların iktidara yakın insanlar olacağını parmaklarına dolamış durumdalar; lakin bu sefer yanılmaları haklı çıkmalarından daha fazla mümkün. Zati iktidar partilerine oy verecek insanları yeniden ödüllendirmek yerine, bilhassa muhalif bilinenler bu vaadin muhatabı olabilirler.
AK Parti’ye oy vermekte zorlanmayan çekirdek seçmen kitlesinin hoşuna gideceği düşünülerek yapılanlar her gün tartışma gündemini meşgul ediyor. Şenlik iptalleri, müzikçi gözaltıları ve Vahdettin üzerinden Osmanlı savunuculuğu en son örnekler…
Bunlar gibi daha pek çok mevzu da herhalde hazır bekletiliyor.
‘İlk meskenim ilk işim’ iyi düşünülmüş bir iktidar atağı.
Seçim tarihi yaklaştıkça yeni vaatler de işitebiliriz.
Aslında işiteceğimizden hiç kuşkum yok; iktidar iktidarda kalmayı sürdürmek için iktidarda bulunmanın imkanlarını sonuna kadar kullanacaktır.
Peki ya muhalefet, onların eli armut mu topluyor?
Galiba o denli.
Her ayın sonuna doğru içlerinden birinin davetiyle yemek sofrasında bir araya geliyor altı muhalefet partisinin lideri; her toplantı sonrasında yüreğimizi ferahlatmayı amaçlayan açıklamalar da yapıyorlar.
Yüreğimiz ferahlıyor mu?
Açıklamalarından akıllarda kalan tek şey, muhalefetin en kalabalık kümesini oluşturan altı partinin, kendilerine iktidar olma ve aday gösterecekleri kişiyi cumhurbaşkanı seçme şansı halk tarafından tanınırsa, ‘bütün kötülüklerin anası’ saydıkları ‘cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi’ni ‘düzeltilmiş parlamenter sistem’ ile değiştirmede samimi oldukları hususudur.
Elbette öteki vaatleri de var muhalefetin; lakin onlar ekseriyetle lafta kalan şeyler.
Vaatlerin çoğu da, bir müddettir ‘cumhurbaşkanı adayı’ havasına büründüğü fark edilen CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’na ait.
Aday olursa ne ala, aday o değil de bir oburu olacaksa, seçildiği takdirde vaatler konusunda o yeni ismin herhangi bir sorumluluk hissetmesi beklenemez.
CHP lideri ‘aday’ gibi davranıyor olsa da, ‘6’lı masa’ denilen önderlerden bir diğeri üzerinde ısrarcı olan çıkabilir. Ona “Sizin şu kaidelerde seçilmeniz zor, cumhurbaşkanlığı kaybedilebilir. Gelin ısrardan vazgeçin, kamuoyu yoklamaları partinizden seçilmiş Ankara belediye liderini rakibinden önde gösteriyor, aday o olursa kazanırız” denildiğinde ne yapabilir CHP lideri?
Bir evvelki cumhurbaşkanlığı seçiminde CHP ile birlikte hareket ettiği izlenimi veren İYİ Parti’nin lideri Meral Akşener, kendisinden farklı düşünen Kemal Kılıçdaroğlu’nun ikna etmeye çalışmasına karşın, aday olmakta direnmemiş miydi?
Yine ve daha büyük bir ısrarla vaktiyle benzer parti -MHP- içerisinde bulundukları Mansur Yavaş’ın adaylığını öne sürebilir.
Üstelik “MHP’den de oy alabileceği” bir münasebet de var.
Mansur Yavaş’a MHP lideri Devlet Bahçeli’nin karşı çıkacağını sanmam; MHP tabanı da “Aday belli, karar net” denmesine karşın, Yavaş olursa karşı cephe adayına pekala oy verebilir.
HDP’liler oy vermezmiş, vermesinler; MHP’den gelecek oylar onların eksiğini tamamlar.
Zafer Partisi lideri Ümit Özdağ, ring kenarından, “Siz aday göstermezseniz ben imza toplayarak Mansur Yavaş’ın aday olmasını sağlarım” demekte.
Hatta, adayını Mansur Yavaş olarak belirlemiş muhalefet cephesi, seçim kampanyası sırasında, iktidarın kendisine oy vermemeyi düşünenleri yanına çekmek için açıkladığı ‘konut+arsa+işyeri’ projesini belediye kökenli adaylarının daha inançlı bir biçimde yerine getirebileceği propagandası bile yapabilir.
Ülkemiz halkı, sonunda, sandıkların açıldığının sonraki günü, geçmişte ve yakın vakitlere kadar %10 barajını lakin aşabilmiş bir partinin yıllar boyunca tek başına temsil ettiği ideolojinin, birkaç partiye bölünmüş -MHP, İYİ Parti ve Zafer Partisi- imajıyla girdiği seçimden sandık zaferiyle çıktığı gerçeğine uyanabilir.
Evet, ben, ‘6’lı masa’da elini en iyi oynayan parti önderinin Meral Akşener ve onun adayının da Mansur Yavaş olduğunu düşünüyorum.
Önceki seçimde adaylıkta ısrarı şimdilerde ‘6’lı masa’ diye anılan muhalefet cephesinin kaybını getirmişti.
Bu sefer kazanacağa oynuyor benzeri.
En kötü senaryoyu düşünelim: Mansur Yavaş aday olur ve kaybederse yeni devirde MHP yeniden eski iktidarın kesimi olmaya devam etmeyecek mi?
Tayyip Erdoğan evvelden bu türlü durumlar için ‘win-win’ (kazan-kazan) tabirini kullanıyordu.
Her iki durumda da kazanılır manasına.
Yılbaşından itibaren ülkenin dört bir tarafını şantiyeye çevirmesi beklenen ‘konut+arsa+işyeri’ projesinin akıbetini de hep birlikte takip ederiz.
Seçimde muhalefetin cumhurbaşkanı adayının kim olacağıyla birlikte…
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.