Fehmi Koru* Eskiler “Yiğidi öldür, hakkını yeme” diye boşuna dememişler. Hakkı teslim etmek önemli. AK Parti heyetinin HDP’ye gerçekleştirdiği …

Fehmi Koru*
Eskiler “Yiğidi öldür, hakkını yeme” diye boşuna dememişler.
Hakkı teslim etmek önemli.
AK Parti heyetinin HDP’ye gerçekleştirdiği ziyareti ‘doğal ve doğru’ bulmak her yiğidin yapabileceği bir yorum değildi. Siyasetçiler ekseriyetle zihniyetlerini kendi sözleriyle yoğurdukları seçmen kitleleriyle zıt düşmek istemezler zira. HDP konusundaki görüşleri çoğu zaman sert olmuş MHP’nin lideri, yalnızca ittifak ortağını üzmemek için, en zoru kabullendi.
Ziyaret için ‘doğal ve doğru’ tespitini yapan politik figür, MHP lideri Devlet Bahçeli.
Böylece hakkı teslim etme borcumu ödemiş olduğumu sanıyorum.
Yalnız ziyareti onaylamakla da kalmadı MHP lideri, HDP’ye yönelik kaç sözler, kapatma niyeti ve bu yolda tereddüdü olanları teşvik, yasal bir parti olmasına karşın HDP’yi terör örgütüyle eş-değerde görmei bir geçmişi bulunan AK Parti’nin, bir heyetle kapısına kadar giderek verdiği yeni imajda karşıtlık ve tutarsızlık aradığı için, muhalifleri ve bu ortada CHP’yi ve lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nu da, çok sert tabirlerle eleştiren yeniden o…
MHP lideri Devlet Bahçeli…
En dikkat alımlı cümlesi şu MHP önderinin:
“Kılıçdaroğlu’nun hiçbir söz ve eylemi CHP’nin geçmiş genel liderleriyle bağdaşmamaktadır.”
Bir günde iki dikkat cazip değerlendirmenin siyasetçilerden gelmesine pek hazırlıklı değiliz; bunu da başardığı için ayrıyeten övülmeyi hak ediyor MHP lideri.
Gerçekten de dediği doğru: Kemal Kılıçdaroğlu CHP’nin çok partili devirde başında görmeye milleti alıştırdığı genel liderlere hiç benzemiyor.
İsmet İnönü’den Deniz Baykal’a uzanan doğrusal çizgiyle bir ilgisi yok Kılıçdaroğlu’nun…
1980 askeri darbesi sonrasında CHP kapatılmıştı, yeniden açılması mümkün hale geldiğinde, o yola başvurmak yerine yeni bir partiyle -DSP ile- yoluna devamı daha doğru bulan Bülent Ecevit bir miktar istisna sayılabilir.
Belli bir anlayışı ‘gardrop Atatürkçülüğü’ ile yaftalayan, Necmettin Erbakan’ın MSP’si ile ‘tarihsel yanılgı’ değerlendirmesi eşliğinde koalisyon paydaşlığı yapan da Ecevit’ti.
Kabul edelim ki, CHP’nin şimdiki lideri, Kemal Kılıçdaroğlu, kendisinden evvelki genel liderlerin izledikleri çizgiyle bağdaşmayan özelliklere ve icraatlara sahip.
Parti kapatılmasına karşı çıkıyor.
Kendisinden evvelki liderlerin seçilmesin diye 367 mazereti icadını Anayasa Mahkemesi önüne götürdükleri -bu ortada kendisinin de müracaat heyetinde yer aldığı- Abdullah Gül’ü bir evvelki seçimde cumhurbaşkanı seçtirmeyi bile düşünmüştü.
‘Post-modern müdahale’ ile hükümet devirmiş askerlerin vesayet altında tuttukları Türkiye’nin en çok önemli -hatta simgesel- manzarası olan başörtüsü yasağının fiilen sona ermesinde belirleyici rol oynadığını kendisi açıkladığıi, yasağın bütünüyle kaldırılması amacıyla yasa değişikliği teklifini de yeniden o yaptı.
Gerçekten de, sırf bu birkaç başlık bile, Kemal Kılıçdaroğlu’nu ve onun lideri bulunduğu CHP’yi, eski genel liderlerden ve eski CHP’den farklı hale getirmeye yetiyor.
CHP’nin bu yeni hali, tarihi olarak temsil ettiği, siyasi hayatımızda varlığına alışılmış alandan CHP’nin ayrıldığının ilanı manasına geliyor.
Siyaset boşluk kabul etmez. Var olan bir alan boşalmış ya da boşaltılmışsa o alan diğerleri tarafından doldurulmaya açık hale gelmiş demektir.
Günümüzde sanki hangi politik görüş ve o görüşün kurumsal kimliği, eski CHP’nin vaktiyle karşıladığı fonksiyonu yerine getiriyor olabilir?
Eskiden CHP’nin politik alanı etkileyebildiği periyotlarda, insanların özgürlüklerinin kolay münasebetlerle kısıtlanabildiğini, basının baskı altında tutulduğunu, partilerin kapatılmasında rol oynandığını, millete haksızlıklar yapıldığını, yaşatılan ekonomik meşakkatlerin ekmeğin karneye bağlanmasına yol açtığını, ülkenin geri bıraktırıldığını ve bunlara benzeyen daha birçok tenkitleri, AK Parti sözcülerinin -özellikle de genel başkanı Tayyip Erdoğan’ın- ağzından her fırsatta işitmişizdir.
Kılıçdaroğlu CHP’si ise, Selahattin Demirtaş ve Osman Kavala başta olmak üzere cezaevlerinde tutulan, müzikçi Gülşeni bir latife yüzünden gözaltına alınıp sonradan hareketleri kısıtlanan bireylere yapılanın yanlışlığını söylüyor.
Dün bir fırıncı kimi tabirleri yüzünden gözaltına alınmıştı; muhtemelen buna da karşı çıkmış olabilir yeni CHP…
Hak ve özgürlükler taraftarı bir yerde duruyor Kılıçdaroğlu ve başında bulunduğu parti.
Ülkeyi geri bıraktığı ithamına muhatap partinin lideri, ABD’de bilim yuvalarını ziyaret edip oradan ülkeye bildiriler iletilmesini sağlıyor, İngiltere’ye gidip uluslararası sermayenin yeniden Türkiye’ye yatırım yapmasının ön kaidelerini oluşturmaya çalışıyor, yaşanan ekonomik ezalar için tahliller üretme uğraşı içerisinde…
Bunlar hakikaten de CHP’den ve önderlerinden şimdiye kadar görülmeyen telaffuz ve girişimler…
Liderinin farklı bir kulvara yöneltmesiyle CHP tarafından terk edilmiş alan da boş değil. Geçmişte CHP’nin yaptığı ileri sürülen ve bu yüzden tenkitlere muhatap edilmesini getiren ne varsa, onları savunan, o yoldaki uygulamalardan yana hal alan siyasetçiler günümüzde yeniden var.
Sözleri ve eylemleri CHP’nin eski genel liderlerine siyasetçiler günümüzde de eksik değil.
Eski CHP’nin yeri yeniden dolu.
Aynı fonksiyonu günümüzde üstlenenler tekrar var.
Bazıları CHP’nin fazla uzağında değil o tiplerin, muhtemelen eskiye bakıp dövünenler CHP içerisinde de bulunuyor; lakin eski CHP zihniyetini benimsemiş diğerleri da politik alanda varlıklarını hissettiriyorlar.
CHP’ye ve şimdiki başkanına bakıp geçmişle mukayesede bulunan ve gördükleri fark yüzünden hayıflananlar aslında boşuna üzülüyorlar.
Sözü buraya kadar getirmişken, “Eski CHP’nin yerini günümüzde hangi politik çizgi dolduruyor?” sorusuna da karşılık vermek isterdim, lakin kendimde o hamaseti bulamıyorum.
Cesaretsizliğimi bağışlayın.
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.