Mersin’de ev kiralamak isteyen depremzede: Bir yıllık kirayı peşin istediler; birilerinin canı gidecek, birilerinin de cebi dolacak, bu devlet nerede?

Malatya’nın Doğanşehir ilçesinde çiftçilik yapan Hüseyin Polat, sarsıntının dördüncü gününde ailesiyle birlikte Mersin’e giderek ev kiralamak istediğini ifade ederek, “Bir yıllık kirayı peşin istediler. ‘Tutuyorsan peşin para vereceksin’ diyorlar. Bana, 150 bin liradan 200 bin liraya kadar teklif geldi. Vazgeçmek zorunda kaldım. Ben, vakitte kayısı üreticisi bir çiftçisiyim. Emekliyim. Şu anda 6 bin lira maaş ile Mersin’de nasıl geçinebilirim? Birilerinin canı gidecek, birilerinin de cebi dolacak; olacak şey mi? Bu yetkililer nerede? Bu devlet nerede ya” dedi.

Kahramanmaraş’ta 6 Şubat’ta meydana gelen iki büyük zelzele, 10 ilde büyük yıkıma ve çok sayıda can kaybına yol açtı. Sarsıntıdan etkilenen Malatya’nın Doğanşehir ilçesinde yaşayan Hüseyin Polat, sarsıntı sonrasında yaşadıklarını şöyle anlattı:

“Malatyalıyım, Doğanşehir ilçesinde, Polatdere Mahallesi’nde yaşıyorum. 6 Şubat’ta meydana gelen sarsıntıda depremzede olduk. fakat sarsıntı o kadar zarar vermedi yaşadığımız bölgede, onun için dışarıya çıktık. Yaşadığım mahallede bir can kaybımız olmadı. Olan iki tane can kaybımız var aynı mahallede, köyde. Onlar da sobanın gazdan zehirlenerek öldüler.

“Birilerinin canı gidecek, birilerinin de cebi dolacak”

Aile olarak biz 7 bireyiz. Dört gün kaldık depremzede olarak mahallemizde. Yollar kapandı, sular kesildi, elektrikler kesildi, telefon şebekeleri çekmiyordu. Yani tamamen bire bir kalmıştık. Ulaşım yoktu, yardım yoktu. Esasen yardım da o günkü kaidelerde yetiştirilemezdi, yol da yoktu ve vatandaş kendi imkanlarıyla o yolu açtı. Daha sonra biz, Mersin’e doğru gittik. Bir tanıdık arkadaşın evinde kaldık.

Mersin’e giderken bir arayış içerisinde olduk. Yani buradan kiralık bir ev bulup 2023’ün sonuna kadar kalmak niyetindeydik. İki öğrenci torunum var, onların tahsili için Mersin’de kiralık ev aramaya başladık. Maalesef bu Mersin’de ortalama 3 bin, 3 bin 500, 4 bin, 5 bin lira olan kiralar bir anda fırladı. Aylık 10 bin lira, 15 bin lira, 20 bin lira, 30 bin lira ve bu kiralar da bir yıllık olarak peşin isteniyor. Yani aylık kira verilmiyor. Vatandaş 10 bin lira verse dahi tekrar de kabul edilmiyordu. Onun için bu kira konusunda hangi Bakanlık; Çevre, Şehircilik Bakanı mı, diğeri mı bilemiyorum ama bunların gündeme gelmesi gerekir. Devletin buna müdahale etmesi gerekir. İki tane eve gittim, dedim ki ‘Kiralık ev var mı burada’. ‘Var, 5 artı 1’ dedi. ‘Peki fiyat ne’ dedim. Dedi ki ‘Yıllık 500 bin lira, peşin para’. Hayret bir şey, olacak bir şey mi ya? Bir de bu, depremzede 10 vilayetten gelen insanlardır ya. Birilerinin canı gidecek, birilerinin de cebi dolacak; olacak şey mi? Bu yetkililer nerede? Bu devlet nerede ya?

“Emekliyim, şimdi 6 bin lira maaş ile Mersin’de nasıl geçinebilirim?”

Peşin ve yıllık. Yani ‘12 ay tutuyorsan peşin para vereceksin’ diyorlar. Bana yıllık 150 bin liradan 200 bin liraya kadar teklif geldi. 200 bin liraya kadar peşin para. Vazgeçmek zorunda kaldım. Bunun geleceği belli değil, garantisi belli değil. Ben, benzeyenzamanda kayısı üreticisi bir çiftçiyim. Emekliyim. Şu anda 6 bin lira maaş ile Mersin’de nasıl geçinebilirim?

“İki aile olarak otel parasını ödüyoruz”

Mersin’de bir hafta, 10 gün kaldıktan sonra memlekete gittim. Mersin’de sarsıntı olunca orada çocuklarım, torunlarım, o zelzele sebebiyle Konya tarafına çıktılar. Konya’dan da Ankara’ya geldik. Kendi imkanlarımla şimdi otelde kalıyorum. İki aile olarak otel parasını ödüyoruz. ama dönmek istiyorum, kendi memleketime dönmek istiyorum zira benim burada kalacağım bir durumum yok. Onun için kendi memleketime dönmek istiyorum.

“Devletten de hala zelzele bölgesinde insanlar bir şey istemiyor, istedikleri bir çadır”

Devletten de hala zelzele bölgesinde insanlar bir şey istemiyor. İstedikleri bir çadır. Hala şu anda, telefonlaşıyoruz, Doğanşehir bölgesinde, Malatya bölgesinde hala çadır yok. Tamam var, verilmiş; piknik çadırıyla olur mu? Aile bir ortada kalır mı bugünkü soğuk kaideler altında?” 

“Tarım Bakanlığı’ndan hiçbir cümle söylenmedi”

Kayısı üreticisi olan Hüseyin Polat, bu yılın mahsulü olan kayısıların hala depolarda durduğunu ifade ederek devletten yardım istedi. Polat, şunları söyledi:

“Tarım Bakanlığı’ndan hiçbir cümle söylenmedi. Hatta 2022 döneminde kuru kayısısı hala ambarımda duruyordu. Gittim, onu çıkardım, öbür yere taşıdım. Malatya’nın yüzde 90’ı tarım, tarımın yüzde 90’ı kayısı. Kayısı deyince, bu da dövizle olan bir şeydir. Hiç kimseden, Tarım Bakanlığı’ndan, devletten hiç kimseden ses yok. Şu anda sezon yeni başladı. Şu anda, mart ayında ilaçlamak zorundayız. Devam etmek zorundaydık. Yani yarın öbür gün 50 kilogramlık bir torbayı 3 bin liraya mı, bugünkü kurallarda 4 bin liraya mı alırız, onu da bilemiyorum. Bunun ilacı, bunun gübresi, bunun girdisi, bunun mazotu, bunun ebadı bunlar hep maliyet. Yani ben, çiftçi için, Malatyalılar ismine söylüyorum, bugünden itibaren artık para harcamaları lazım.”

“Hayata devam etmek lazım, onun için devletten yardım bekliyoruz”

Depremzede Polat, çadır bulması halinde memleketi Malatya’ya dönerek çiftçiliğe devam istediğini de dile getirdi. Polat, “Dışarıda çadırda kalabileceğim bir durum olursa -yani Doğanşehir iklimi için söylüyorum- bahçeye gidip, çadırı orada kurup orada kalmak istiyorum. Öteki bir alternatifim yok. Yani öteki bir yere gitme durumum yok. Zira ben, yıllarca verdiğim o emeği bir anda yerinde bırakamam. Bırakamam, gitmek zorundayız. Benim gibi binlerce Malatyalı, Maraşlı, 10 vilayetten insanlar, hepsi parçalanıp sağa sola savrulmuş. Çoklukla sağa sola savrulanların yüzde 50’si tarımla uğraşan insanlardır. Onun için bir an önce devletin buna el atması lazım. Yardımcı olması lazım. Biz, şimdi devletten acil bir ev istemiyoruz, öbür bir şey istemiyoruz.acil şeylerimiz vardır. Yapmak zorunda olduğumuz şeyler vardır. Kesinlikle bunu yapmamız lazım. Hayata devam etmek lazım. Onun için devletten yardım bekliyoruz” dedi. (ANKA)