ref: refs/heads/v3.0
enflasyonemeklilikötvdövizakpchpmhp
DOLAR
32,6006
EURO
34,7750
ALTIN
2.414,63
BIST
9.645,02
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Hafif Yağmurlu
24°C
İstanbul
24°C
Hafif Yağmurlu
Çarşamba Az Bulutlu
22°C
Perşembe Az Bulutlu
20°C
Cuma Az Bulutlu
19°C
Cumartesi Az Bulutlu
17°C

Buldan’dan yakın tarihe ilişkin önemli açıklamalar: Devlet, İmralı notlarını Kandil’e iletmemizi istiyordu

“Kenan Cihan, kuyruklulardan mısınız? diye sordu”

Buldan’dan yakın tarihe ilişkin önemli açıklamalar: Devlet, İmralı notlarını Kandil’e iletmemizi istiyordu
19.02.2024 19:00
6
A+
A-

Eski HDP eş Genel Başkanı ve DEM Parti Van Milletvekili Pervin Buldan, “Çözüm Süreci”nde yaşananlara dair kendi tanıklığı ve şimdiye kadar yayınlanmamış çok önemli bilgiler aktardı. İmralı Heyeti içinde görüşmelere katılan tek bayan üyenin kendisi olduğunu belirten Buldan, “Devlet, İmralı notlarını Kandil’e iletmemizi istiyordu” dedi. Buldan, milletvekilliği müddetinin dolmasından sonra faal siyaseti bırakacağını açıkladı. Programda Türkiye’nin 7’nci Cumhurbaşkanı Kenan Evren’le müsabakasını da aktaran Buldan, Evren’in yakalarındaki Hakkari ismini görünce kendilerine, “Kuyruklulardan mısınız?” diye sorduğunu anlattı. 

Hakkari’de Arap bir baba ve Kürt bir annenin çocuğu olarak dünyaya gelen DEM Parti Van Milletvekili Buldan, Kürt siyasi geleneğindeki partilerde milletvekilliği, grup başkan vekilliği, meclis başkan

“Kürtçe’yi evlendikten sonra öğrendim”

“Ben aslında Hakkari’de doğup büyümeme karşın çok fazla Kürtçeyi bilmeyen, yüklü meskenin içerisinde Türkçe konuşulan ama aile arasında, yani babam ve amcalarım içerisinde Arapça’nın konuşulduğu bir ortamda büyüdüm. Babam memurdu. Memur kimliği tabii bizi diğer arkadaşlarımdan, Hakkari’nin yerlisi olan arkadaşlarımdan, farklı bir yere koyuyordu zira. Ailenin görüştüğü hep memur bölümüydü. Bundan Ötürü o denli bir ortamda büyüdüm ama Kürtçeyi ben evlendikten sonra öğrendim. Bir aşiret geleniyim. Eşim Oramar ağasının oğlu. O zaman ağalık önemli bir faktör. Elbette şu anda biz bunu reddediyoruz -tabii ki ağlı şeyhliği ve bununla birlikte. Ağalığın ve şeyhliğin daha doğrusu buna yapıların artık hiçbir kararının kalmadığını biliyoruz.

“Kürtlüğün ne olduğunu eşimin ailesinin yanında öğrendim”

Önemli bir aşiret evine gelin gittim ben. Konutun içerisinde yalnızca Kürtçe konuşuluyordu ve Türkçe bilmeyen bir eltim bana Kürtçeyi, ben de ona Türkçeyi öğretmiştim. Zira ben Türkçe konuşuyordum. O benimle Kürtçe konuşuyordu. Yani büyük bir oranla ve açık yüreklilikle şunu söyleyebilirim, kişiliğimin ve kürtlüğün ne olduğunu evlendikten sonra eşimin ailesinin yanındayken öğrendim ve bu hem hayatıma büyük bir oranda form vermesini beni güçlendirmesine ve kendimi tanımlama sebep oldu.

“Kuyruklulu musunuz? dedi”

Ankara’ya 19 Mayıs tarihinde gençlik ve Spor Bayramı merasimlerine katılmak üzere her ili temsilen 2 öğrenci seçilirdi. O dönem öyleydi. Hakkari’de de ben ve Ferhat Tuan isminde bir erkek arkadaşımız, o şu anda rahmetlik oldu, seçildik ve Ankara’ya otobüsle geldik. Avantaj mı dezavantaj mı bilemiyorum ama uzun uzunluklu olmanın vermiş olduğu bir avantaj olarak seçildik. İkimiz de okulun en uzun uzunluklu öğrencilerindendik.

Hakkari Lisesi müdürü bizi yanına çağırdı. ikimizin de Ankara’ya gitmemizi istediklerini söylediler. Ailem önce karşı çıktı, ‘İşte bir erkekle birlikte nasıl seyahat yapacaksın? Otobüsle gideceksin. Bu olmaz’ gibilerinden… Sonra amcam araya girdi, ‘Gidebilir. Bunda bir sakınca yok’ dedi. Sonra babam izin verdi.

Ankara’da yaklaşık 4-5 gün kaldık. Bir misafirhanede bizi ağırladılar. O dönem Kaya Erdem Meclis Lideriydi. Hatırladığım kadarıyla tekrar Gençlik ve Spor Bakanı bizi ağırlamıştı. Kenan Evren’le bir merasimde bir araya geldik, Her ilin öğrencilerini, gelen konukları tek tek vilayetlerine göre çağırıp, tokalaşıp hal hatır sorup yerlerine gönderiyordu. Sıra Hakkari’ye geldi. İkimizin de yakasında Hakkari yazılıydı büyük harflerle. ‘Hakkari’den geldiniz’ dedi. ‘Evet’ dedik. ‘Kuyruklulu musunuz?’ dedi bize. Biz hiç karşılık vermedik. Bu türlü Kürtlere kuyruklu Kürt deniyordu. Biliyorsunuz hani o denli bir şey vardı. Bundan Ötürü bu türlü bir şeyi duydukfakat ikimiz de karşılık vermedik. Fakat daha sonraları yani ben Savaş’la evlendikten sonra bunu Savaş’a anlatmamla birlikte, ‘Buna nasıl sessiz kaldınız, nasıl buna karşılık vermediniz? Ben olsam kıyameti koparırdım. Hatta şu anda basına verelim’ demişti.

Eşi Savaş Buldan’ın öldürülmesi ve sonrası 

Siyasete girmemde ailemden büsbütün destek gördüğümü ifade edebilirim. Hiçbir şekilde aileden hiç kimsenin karşı çıkmadığını da söyleyebilirim. O dönem Savaş’ın katledilmesi ile birlikte Cumartesi Anneleri’ne katılmam bile ailemin teşvikiyle gerçekleşti. Her hafta Galatasaray lisesi önünde oturan aileler var. Sen de gidebilirsin, destek olabilirsinlerinden ve ben kendimi bir anda bir yıl sonra o annelerin içinde buldum. 

“Bir yıl meskenden çıkmadım”

Bir yıla kadar yani o bir yıllık süreç içerisinde ben hiç konuttan çıkmadım. Daima siyahlar giydim ve yas tuttum. Yasın, siyahlar giymenin konuttan çıkmamanın hiçbir deva olmadığını ve bir şekilde bir yerlerde mücadele etmenin daha çok önemli olması gerektiğini aslında Cumartesi Anneleri’ne katıldıktan sonra öğrendim. 

“Neden siyasete girdim?”

Hem kayıpları hem faili meçhulleri temsil etmek amacıyla Meclis’e girdim. Daha doğrusu siyasete girdim. Bütün bunlar partinin teşvikiyle oldu. İşte vermiş olduğum mücadeleyi daha da büyütmek, siyasi arenada bunun gayretini vermek, kayıpları, faili meçhulleri, yargısız infazları; bütün bunları aslında bir siyaset içerisinde gayretini vermek çok önemli bir mevziydi. Biraz bu hedefle girmiştim. Biraz da meskenlerinde yas tutmanın dışında, Savaş’ın katledilmesiyle birlikte kendimi eve kapatmanın dışında dışarıda öncülük eden ve mücadele eden bir şahsiyet olarak görünmek beni daha da güçlendirdi.

“O dönem Iğdır’da doğan kız çocuklarının ismi hep Pervin”

Iğdır’ın ilk bayan milletvekiliyim. İki dönem milletvekilliği yaptım. Iğdır’ın benim yanımda çok farklı bir yeri vardır. İlk Iğdır’a gittiğim gün beni hep erkekler karşılamıştı. Bir erkek ordusu karşılamıştı. Milletvekilliğimin sonlarına doğru beni bayanlar uğurlamıştı. Bir de o dönem Iğdır’da doğan bütün bebeklerin, kız çocuklarının ismi hep Pervin olmuştu. Bu da benim yanımda Iğdır’ın çok farklı bir yer olduğunu gösteren farklı bir şey.

“Siyaseti bırakacağım”

Son seçimlerden sonra eş başkanlık sorumluluğunu de bıraktım ve şu an düz bir milletvekili, Van milletvekili olarak misyonuma devam ediyorum. Bu da artık benim siyasette son dönemim.

(Bırakacak mısınız?) Milletvekilliğim bittikten sonra ben artık siyaseti de bırakacağım, hiçbir şekilde siyasetin yanından köşesinden, bucağından geçmeyeceğim. Bu mücadeleyi bırakmak bize yakışmaz. Elbette kifakat siyasi arenada değil tabii ki onun dışında farklı mecralarda, işte bir sürü alan var. Yakınlarını kaybeden insanlar var, insan hakları kurumları var. Elbette ki çok tecrübe ve çok anı var. Bunları bir kitap haline getirmeyi elbette ki düşünürüm. Buna ömrümüzü yeterse, vaktimiz olursa siyaseti bıraktıktan sonra bir kitap yazmayı düşünüyorum.

İmralı heyetine seçilmesi

Sayın Selahattin Demirtaş ve sayın Gültan Kışanak’ın eş genel başkan oldukları periyottu. Çok tartışıldı; kim gidecek, kimler gidecek diye bir düzensizlik yaşandı, işte 2 eş genel liderin gitmesi konusunda hemfikirdik. Yani kurumsal olması manasında herkes hemfikirdi. ama son noktayı sayın Öcalan koymuştu. Bir gece st 11.12 sularında o devrin Adalet Bakanı beni arayıp ‘Acilen bakanlığa gelmenizi istiyoruz’ demişti. Biz de iki grup başkan vekili, ben ve İdris Baluken birlikte gittik. Bize İmralı’da bugün devlet heyetinin yaptığı görüşme esnasında siyasi heyetin belirlenmesi noktasında sayın Öcalan’ın bir teklif sunduğunu, bizim de bu teklife sıcak baktığımızı ama sizin de bunu kendi içinizde değerlendirmeniz gerektiğini söyledi. İsim olarak da Sırrı Süreyya Önder, Pervin Buldan ve Altan Tan’ın gelmesi önerildi.  Biz de bunu kendi içimizde değerlendirdikten sonra parti olarak bunun uygun olacağını, bir itiraz olmadığı, haliyle de gidebileceğimizi ifade ettik. Tartışıldı, konuşuldu. Birkaç gün bunun üzerinde değerlendirmeler yapıldı ve adalet Bakanlığı’na biz okey dedik ve ilk gidişimiz de o denli olmuştu.

“Benim için sürpriz oldu”

Hiç beklemediğim bir şeydi. Eş liderlerimiz vardı. Daha üst kademede siyaset yapan arkadaşlarımız vardı. Ben grup başkan vekiliydim o dönemismimi duyunca hakikaten hem heyecanlanmıştım hem de benim için sürpriz olmuştu.

(Neden sizi seçmiş olabileceklerini düşündünüz?) Ben sayın Öcalan’a bunu hiçbir zaman sormadım ama sanırım kendisi şöyle bir değerlendirme yapmış, daha işte kurumsal olması itibariyle eş başkan sayın Gültan Kışanak’ın o dönem çok çarpıtılan bir şeyi kamuoyuna yansıtılıyordu. Şemdinli’de işte PKK ile kucaklaştığının fotoğrafları yansıtılmıştı medyada. Bundan kaynaklı da hükümetin, Devletin bu hususa sıcak bakmadığı söyleniyordu. Bundan Ötürü sayın Öcalan, hani kurumsal olacaksa şayet eş liderine izin verilmiyorsa grup başkan vekili sıfatıyla Pervin Buldan olabilir demiş sanırım.

Altan Tan’ın da Sırrı Süreyya Öncü’yü de kendisine göre çok farklı alanlara tesirleri olan insanlar olmaları sebebiyle seçtiklerini düşünüyorum. Altan Tan’ın daha muhafazakar kısma ve dini inançlı kesimlere vereceği iletiler üzerinden tahminen bir şeyler söylemek gerekirse o istikametli bir tercih yapıldığını söyleyebilirim. Tekrar Sırrı Süreyya Öncü’nün hem Türk soluna hem Türkiye cephesine, batı cephesine biraz hitap etmesi kaynaklı bu isimleri tercih etti diye biliyorum. 

“Askeri heyetler bizi karşılıyordu”

İmralı heyeti olarak tam olarak şunu yapıyorduk, ayda bir sefer, bazen iki seferi buluyordu, Adalet Bakanlığı’ndan bir gün öncesi bize haber gelirdi. Yarın adaya gidiyorsunuz, görüşme yapılacak diye. Adaya gitmeden önce kendi içimizde toplantı yapıp neleri görüşeceğimizi, hangi bahisleri aktaracağımızı konuşuyorduk ve sonraki gün adaya gidiyorduk. Yaklaşık bir buçuk ste yakın bir yol mesafesi İstanbul’dan. Kosterle geçiyorduk. Daha çok deniz yolunu kullanıyorduk. Yani helikopterle hiç gitmedik. Bazen devlet heyeti helikopterle gidiyordu. Bir buçuk stlik uzaklığın sonunda İmralı adası esasen görünüyor ve adadaki askeri heyetler bizi karşılıyordu. İçeriye girip görüşmelerimizi yapıp çıktıktan sonra tekrar kosterle geri dönüyorduk. 

“Devlet, notları Kandil’e götürmemizi istiyordu”

Geldiğimiz gün akşam notları oturup yazmaya başlıyorduk. Sabaha kadar sürüyordu. Yani o gece hiç uyumuyorduk. Orada kısa kısa notlar tutuyorduk ve o notları getirip meskenlerinde bir metin haline kim ne konuştuysa bizim konuşmalarımızı ve sayın Öcalan’ın konuşmalarını noktasına virgülüne kadar hepsini kağıda döküyorduk. Bunu devlet bizden Kandil’e götürmemizi istiyordu. Zira kendi elinde esasen notları vardı. Yani devlet orayı dinlediği için bizim onlara o notları vermemize gerek yoktu. Kontrol altında olan, nezaret altında olan bir yer. Bundan Ötürü Kandil’e hem görüşmeleri aktarmak hem de o notları götürmekle devlet bizi görevlendirmişti. Bu sefer oradan notları alıp bazen devlet heyetine verip daha sonra adaya gidiyorduk. Ki yüklü da o denli oluyordu.

Yani Kandil’in notlarını biz direkt sayın Öcalan’a veremiyorduk. Zira elimizde götürmemize, hiçbir şey götürmemize izin verilmiyordu. Ben ilk gittiğimde mesela bir kalem götürmüştüm. Sayın Öcalan’a işte Sırrı Süreyya Öncü’nün kitap ikramı vardı. Tekrar Altan Tan da sanırım bir kitap getirmişti. Yani bizim notları, Kandil’in notlarını direkt İmralı’ya götürmemize izin verilmiyordu. Biz devlet heyetine teslim ediyorduk. Devlet heyeti kendi imkanlarıyla yani kendisi, görevlendirdiği insanlarla gidip sayın Öcalan’la Kandil’in notlarını görüşüyorlar.

“Kimler olduğunu bilmiyorduk”

(Devlet heyetinde kimler vardı?) Bu zaman zaman değişiyordu. Kamu Güvenliği Müsteşarı uzun süre bize eşlik etmişti. Bizim tanımadığımız, bilmediğimiz bazen gözlemci olarak orada oturan insanlar da oluyordu. Kim olduğunu biz bilemiyorduk. Bilmiyorduk ama uzun süre kamu güvenliği müsteşarının da bu toplantılara eşlik ettiğini söyleyebiliriz. 

İmralı’ya 33 sefer gittim

Ben hiç değişmeyen, yani başından sonuna kadar heyet içerisinde olan, 33 defa İmralı adasına giden tek üyeyim. Onu bilhassa belirtmek istiyorum. Yoksa diğer arkadaşlarımız bir şekilde girdiler çıktılar. Ben bir girdim, sonuna kadar o heyetin içerisinde yer aldım. Hayatıma ve şekillenmeme ayrıyeten tesir eden bir süreç.

“Dönüşte devlet heyeti ile görüşüyorduk”

(Devlet notları Kandil’e götürmemizi istedi dediniz. Nasıl, yani kimin aracılığıyla iletiyorlardı bunu götürün diye?) Aslında başta o denli konuşulmuştu. Yani biz notlarımızı hazırladıktan sonra sonraki gün Kandil’e gidiyorduk. Kandil dönüşü de zati gelip devlet heyetiyle derhal görüşme yapıyorduk. O dönem işte birkaç bakan, ismini vermeyeyim şimdi, tekrar devleti temsilen bir kişi, hükümeti temsilen birkaç kişi yüklü olarak onlarla görüşüyorduk.

“Bıçakla keser gibi kestiler”

(Bu görüştüğünüz devlet ve hükümet yetkilileri sorunun tahliline nasıl bakıyorlardı o zaman?) Herkes aslında bir gayret içerisindeydi, onu söyleyeyim. Yani başında bu türlü bir hava vardı. Herkes bu işin çözülmesi için bir uğraş sarf ediyordu. fakat sonlara doğru artık birçok şey yaşandı. Birçok olay yaşandı. Görüşmelerin kesilmesiyle birlikte devlet yetkilileri de zati görüşmeleri bir bıçakla keser gibi görüşmeleri kestiler. ama başta bir heyecan herkeste vardı onu söyleyeyim. Yani bizde de vardı. Devlet heyetinde, hükümet heyetinde herkeste farklı heyecan vardı. Zira bir süreç başlatılmıştı. 2 tarafın birlikte ortak karar aldığı bir süreçti. Zira sayın Öcalan da bu sürecin başlama, devam etmesine ve sonuçlanmasına odaklanan bir yerden bakıyordu. ama sonunda ne yazık ki işte süreç buzdolabına konuldu. Heba edildi. Aslında ben o denli görüyorum.

“Hepimizde hayal kırıklığı yarattı”

(Süreç neden muvaffakiyete ulaşmadı?) Birçok faktör var. Ben bu faktörlere tek tek girmeyeceğim. Keşke bu süreç bozulmasaydı, ben üç yıllık süreç içerisinde o gayret sarf ettiğimiz, iki gün evimizde kalmadığımız, bir ayağımızın Kandil’de, bir ayağımızın İmralı’da, bir ayağımızın devlet yetkilileriyle, hükümet yetkilileriyle görüşmelerde olduğu o üç yıllık süreç içerisinde, tekrar Akil İnsanlar Heyeti’nin uzun süre toplantılar yaptığı, görüşmeler yaptığı, bir sonuca ulaşması için efor sarf ettiği o dönemi şimdi oturup düşününce, bir muhasebe yapınca, o dönem üç yıl boyunca hiçbir anne ağlamadı. Zira kan akmadı, zira silahlar sustu, zira insanlar ölmedi. Bu benim için sahiden şu an hayatımın tahminen de yapmış olduğum en çok önemli işlerinden biriydi ve bu manada da büyük bir onur yaşıyorum.  Elbette ki bu sürecin bozulması hepimizde hayal kırıklığı yarattı mlesef. 

“Başlasa bile geçmişteki gibi olmaz”

(Süreç tekrar buzdolabından çıkar mı sizce?) Şu an onun şartları yok. Yeniden bir tahlil sürecinin başlayacağını çok zannetmiyorum. Başlasa bile geçmiştekii olmayacağını düşünüyorum. Farklı yollar, farklı sistemler elbette ki içerisinde aktörler yeniden olacaktır. Sayın Öcalan olmadan asla olmayacağını hepimiz biliyoruz ve bu mevzuda hemfikiriz. Amatarz ve metotla olacağını zannetmiyorum. Tahminen yeni şekil ve yolla bu işi yapmak, bu işi muvaffakiyete ulaştırmak, insanların artık ölmediği, öldürülmediği, hayatı esas alan bir yerden Türkiye’de; daha insan haklarına, demokrasiye, hakka, hukuka yakınlaştıran bir yerden bir adımın atılması elbette ki önemli.”

ETİKETLER: , , , ,
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.