Taşıyıcı annelik için Ukrayna’yı tercih edenler savaş yüzünden bebeklerini alamıyor

Ukrayna’da her yıl 2 binden fazla çocuk taşıyıcı annelik formülüyle doğuyor.

Ukrayna, diğer Avrupa ülkelerinden farklı olarak taşıyıcı annelik formülüyle doğan bebekleri doğum sertifikasında ebeveyn olmak isteyen anne ve babanın çocuğu olarak kaydediyor. Bu yüzden dünyanın birçok farklı ülkesinde yaşayan çift, taşıyıcı annelik prosedürü için Ukrayna’yı tercih ediyor.

Ülkede yaklaşık 50 tane üreme kliniği ve çok sayıda aracı ajans bulunuyor. Bu ajanslar, ebeveyn olmak isteyen çiftleri taşıyıcı anneler ile eşleştiriyor ve ortadaki ilgiyi sağlıyor.

Lakin Rusya’nın Ukrayna’yı işgaliyle Ukrayna dışında yaşayan ve taşıyıcı annelik usulüne başvuran çok sayıda ebeveyn savaş yüzünden bebeklerini alamıyor. Bebekler ise zorlu savaş şartlarında dünyaya geliyor.

Yaklaşık 500 taşıyıcı anneden sorumlu ve Ukrayna’nın en büyük aracı ajansı olan BioTexCom, sadece Kiev’de şimdi anne ve babasına kavuşamamış 41 tane bebek olduğunu söylüyor. Bu bebeklere kentin içinde kurulan bir bodrum katı kreşinde bakılıyor. Rus birlikleri ise kentin sonlarında başşehre saldırmaya devam ediyor.

Ajans yetkilileri, her gün yeni bebeklerin doğduğunu fakat savaşın başlangıcından bu yana yalnızca dokuz ebeveynin bebeklerini almak için Kiev’e seyahat etme riskini göze aldığını aktarıyor, beş ebeveynin ise uzaktan taşıyıcı annelerin tahliyesini sağladığını söylüyor.

BioTexCom’un hukuk danışmanı olan Denys Herman, “Eğer durum değişmezse 100 bebeğin bakımından sorumlu olabiliriz” diyor.

Ajans, savaşın başlaması ve başşehre doğru ilerlemesiyle bakımlarından sorumlu oldukları bebekleri Kiev’den uzaklaştırıp ülkenin batısında daha inançlı bölgelere götürüp götürmeme kararıyla mücadele ediyor, savaş ortamında bebekleri taşımanın risklerinin çok yüksek olduğunu ifade ediyor.

Ukrayna’dan ayrılan taşıyıcı anneler

Taşıyı annelerin yaşadığı zorluklar yalnızca Kiev’e özel değil.

Başşehrin 80 kilometre güneyindeki Bila Tserkva kentinde yaşayan ve Avustralya’da yaşayan bir çiftin bebeğini taşıyan Svetlana öyküsünü anlatıyor.

Avustralya’daki Emma ile Svetlana 6 aydır irtibatta, çocuklarının fotoğraflarını paylaşıyor ve birbirlerini tanımak için uzun uzun sohbet ediyordu.

Lakin Rus birlikleri Bila Tserkva’ya saldırmaya başlayınca iki bayan çaresiz şekilde Svetlana’nın çıkış yollarını araştırmaya koyuldu.

Emma, hizmet aldığı daha küçük bir taşıyıcı annelik ajansının takviyesi ile özel otobüs buldu ve Svetlana ilebölgede yaşayan iki diğer taşıyıcı anne ve 10 çocukları Moldova hududuna doğru 18 saatlik seyahate başladı.

Otobüs Moldova’nın başşehri Kişinev’e vardığında bayanlar ve çocuklar küçücük bir apartman dairesinde kalmaya başladı. Herkese yetecek kadar yatak olmadığı için yerde yatmak zorunda kalan Svetlana, Ukrayna’da bıraktığı eşi ve Almanya’ya kaçmak zorunda kalan annesi için endişeleniyordu.

Annesi ile her telefon konuşmasında gözyaşlarına boğulan Svetlana, “Savaşın bu şekilde aileleri birbirinde ayırması canımı çok yakıyor. Moldova’da kendimi inançta hissediyorum ama kalbim Ukrayna’da” diye anlatıyor.

Svetlana, Moldova’daki taşıyıcı annelik kuralları yüzünden doğumunu Ukrayna’da hududa yakın yapmaya hazırlanıyor.

Ukrayna’dan ayrılamayanlar

Tüm taşıyıcı anneler Svetlana benzeri Ukrayna’dan ayrılamıyor.

Harkov’da ev almak için para biriktiren ve iki oğluyla yaşayan Nastya, savaş başladığına ikinci taşıyıcı hamileliğinin sonuna yaklaşıyordu ve birkaç gün sonra ikiz bebeklere doğum yaptı.

Harkov’da kaldığı hastane sığınağının duvardan duvara şilteler ve beşiklerle kaplı olduğunu anlatan Nastya, kentin bombardıman altında olduğu devirde iki çocuğuyla hastanenin deposunda kaldığını söylüyor.

Mıkolayiv’de bir hastanenin bodrum katında doğum yapmayı bekleyen anne

Harkov’da ataklar devam ettiğinden Nastya ve ailesi ajansın dayanağıyla geçen hafta hududa seyahat etti ve ikiz bebekleri ebeveynlerine teslim etti. Nastya aileden bir daha haber alamadı.

Taşıycı anneler ile münasebetler güçleniyor

Emma ve eşi Alex, Avustralya’daki taşıycı annelik kuralları yüzünden çocuklarına doğum yapacak birisini bulmakta zorlanmıştı. Avustralya’da sırf fedakar taşıyıcı annelere izin veriliyor, yani annelik yapan bayanlara bir ödeme yapılamıyor.

Savaş başlamadan önce Emma ve eşi Ukrayna’ya seyahat etmeyi ve doğumdan önce Svetlana ile vakit geçirmeyi planlıyordu. Bu artık mümkün gözükmüyor.

Lakin Rusya’nın Ukrayna’ya saldırısı devam ettikçe taşıyıcı anneler ile ebeveynler arasındaki alakalar de güçleniyor.

Gerçek isimlerini vermek istemeyen ve bu yüzden Christine ve Tatiana isimlerini kullandığımız iki bayan için de durum bu türlü.

Tatiana, Christine’in bebeğinin taşıyıcı annesi.

Zaporijya’da, Rus birliklerin birkaç hafta önce Avrupa’nın en büyük nükleer santraline akında bulunduğu kentte yaşayan Tatiana ve 6 yaşındaki oğlu, akından sonra Polonya’ya kaçtı.

Christine ise Tatiana ile tanışmak için Polonya’ya seyahat etti, onu İngiltere’ye davet etti. İki bayan bu süreçte birbirlerini tanımaktan keyif aldıklarını anlattı.

Tatiana, üç yıllık bir vize ile İngiltere’ye gitmeye hazırlanıyor. Christine ve eşi doğumdan sonra Tatiana ve oğlunun orada yaşamaya devam edebileceğini söylüyor.

• Rusya’nın Ukrayna’yı işgali: Zelenskiy Mariupol’daki çocuk hastanesi saldırısı için ‘savaş suçu’ dedi
• Ukrayna’da çatışmaların sürdüğü Mariupol kentinde Türk vatandaşlarının son durumu ne?
• İngiltere’de Ukraynalı mültecilere meskenlerini açanlara ayda 350 sterlin verilecek

Emma ise Svetlana’nın Moldova’ya varmasıyla yaşadığı acı tatlı sevinci anlatıyor.

“Svetlana, bir elinde McDonalds’dan aldığı dondurma, diğer elinde balon ve yüzünde kocaman bir gülümsemeyle poz veren en küçük kızının fotoğrafını gönderdi. Fotoğraf bana bütün çocukların aileleri ile birlikte ve inançlı şekilde yaşaması ve hayattan keyif alması gerektiğini hatırlattı.”