Fehmi Koru: Siyasetçiler samimiyet imtihanında pek başarılı değiller; tabii öteki ülkelerde…

Fehmi Koru*

‘Cumhur İttifakı’nın iki ana partisinden öbür iktidarı destekleyen üçüncü bir parti daha var. İşte o partinin lideri –Mustafa Destici- katıldığı bir bayram etkinliğinde taraftarları önünde şu tabirleri sarf etti:

‘‘Şu anda dış siyasette Türkiye son yıllarda görebileceğimiz en güçlü şekilde bağımsız bir siyaset izliyor. (..) Maazallah Türkiye’de bir yönetim değişikliğinde, bir iktidar, bir anlayış, bir ittifak değişikliğinde, bunların hepsi durur.’’

AK Parti’nin en çok önemli vazifelere layık gördüğü ve Tayyip Erdoğan herhangi bir sebeple aday olmazsa Cumhur İttifakı ismine cumhurbaşkanlığı adaylığı sorumluluğunu de üstlenmesi mümkün bir isim –Binali Yıldırım– tekrar bu bayram bir aktiflikte konuşmuş.

Onun sözlerine de kulak verelim:

‘‘Önümüzdeki sene üç tane bayramımız var. Birinci bayramımız Ramazan bayramı. Üçüncü bayramımız Kurban bayramı. İkisinin arasında bir bayram daha var. Cumhurbaşkanımızı Allah’ın müsaadesiyle rekor oyla tekrar başımıza getireceğiz, cumhurbaşkanı olarak seçeceğiz.’’

Aynı gün, AK Parti’nin bir milletvekili –Mustafa Esgin– vilayetinde düzenlenen bayramlaşma programında mikrofonu eline alıp iştirakçilere hitap ettiğinde hatırlarda kalacak güçte bir mesaj paylaşmış.

Mesajı şu:

‘‘Bizi o denli makam, mansıp peşinde koşanlar ile karıştırmasınlar. Bizim milletle olan münasebetimiz sandıklarda oy arasında değildir. Biz Tayyip Erdoğan’ın adamlarıyız.’’

Yarınlarda da hatırlanacak bildiriler bunlar…

Politikacılar her ülkede üstte rastlantısal örneklerini sıraladığım iktidar cephesi üyeleri kadar samimi insanlar değiller. Öteki ülkelerin politik takımlarında, bizde altı kez gidip yedinci kere başbakan olmuş, siyasi ömrünü cumhurbaşkanı olarak tamamlamış Süleyman Demirel’in bir periyoda damga vurmuş ‘‘Dün dündür, bugün ise bugün’’ vecizesi daha fazla geçerli olabiliyor.

Misal isteyenler şu sıralarda İngiltere’de yaşanan iktidar savaşlarına bu gözle bakabilirler.

İngiltere’de, çok karmaşık Brexit sürecini aşma mahareti gösterdiği için son vakitlerin en başarılı başbakanı gözüyle bakılan Boris Johnson birkaç siyasi skandal sonrası görevinden istifa etmek zorunda bırakıldı.

Kendisine kalsaydı Boris Johnson istifa etmezdi; son ana kadar hakkında ağızlarından en abartılı övgüleri işitmeye ülke insanlarının alıştığı yakın mesai arkadaşlarının ihaneti olmasaydı…

Hepsini ülkelerinin en çok önemli vazifelerine şahsen Boris Johnson getirmişti. Johnson Ailesi, bilhassa biriyle, İngiliz devletinin başbakanlar ve hazine bakanları için tahsis ettiği konutlarda komşuluk ilişkileri içerisindeydi de. Zati ilk ihanet eden de, Boris Johnson’un konut komşusu hazine bakanı Rishi Sunak oldu.

Hazine bakanı Sunak istifa mektubunda, düne kadar yere göğe sığdıramadığı başbakanı için, ‘ciddiyetsiz’, ‘yakışık almayan tutumlar içerisinde’ ve ‘yetersiz’ manasına gelen sıfatlar kullanırken, istifa mektuplarını birlikte hazırladıkları sağlık bakanı Sajid Javid de, ‘‘Olanları gördükçe göreve devam etmeme artık vicdanım elvermiyor’’ cümlesini de içeren istifa mektubuyla Boris Johnson’u mukadderatına terk ediverdi.

İngiltere’de olup bitenleri başından itibaren ülkenin gazetelerinden her gün takip etmesem, bu iki ismin vicdanlı ve standartları yüksek siyasetçiler olduklarına inanabilirdim. Lakin, onları istifayı düşünmeye sevk etmek için, Boris Johnson’un, ülkesine, standartları zorlayıcı tam dört skandal yaşatması gerektiğini ben bile biliyorum.

Daha da ilginci, hükümetinde eğitim bakanlığı koltuğunda otururken, Sunak’ın kendisini istifaya zorlama emelli istifası üzerine Boris Johnson tarafından yerine hazine bakanlığına getirdiği, onun da daha prestijli bu yeni görevi onurla kabul ettiği Nadhim Zahawi’nin yaptığı…

Johnson’la komşu olacağı ‘Downing Street 9’ adresine taşındığı gün toplanan bakanlar kurulu toplantısında, başbakanın istifa etmesini isteyen ilk isim Nadhim Zahawi oldu.

İsimlerinin İngiliz lisanına uzak olması kimseyi şaşırtmasın; Sunak da, Javid de, Zahawi de birer Muhafazakar Parti üyesi. Hepsi İngiliz politikacı…

Aynı hükümette onlarla birlikte görev yapan ve şimdilerde her biri Boris Johnson’un koltuğuna talip Liz Truss, Penny Mordaunt, Suella Braverman, Kemi Badenoch, Grant Shapps ve Ben Wallace da, yeniden şahsen Johnson tarafından bakanlık koltuklarında oturmaları sağlanmış politikacılar…

Şimdi hepsi – ama birlikte değil farklı ayrı- hükümetin Kovid sürecinde yaşattığı gevşeklikten başlayarak ülkenin yakın tarihlerinin en yakıcı ekonomik derdine sürüklenmesine kadar tartışma gündeminin ilk sıralarına tırmanan sıkıntılardan sorumlu kişinin kim olduğunu anlatmakla meşguller.

Fazla uzak olmayan geçmişte hakkında övgüler yağdırdıkları Boris Johnson o kişi…

Geçmişte bizde de -tabii bu kadar üst seviye olmasa da- şu anda İngiltere’de yaşanana ihanetlerle karşılaşıldığı olmuştu.

En bilineni, lideri olduğu partiye seçimlerin hepsinde tek başına azımsanmayacak sayıda milletvekili çıkartma gücüne sahip Osman Bölükbaşı’nın uğradığı, seçilmesini sağladığı her milletvekili adayından ‘‘Partimden ayrılırsam karım boş düşsün’’ çeşidi yazılı taahhütler de almasına karşın, seçim sonrasında Meclis’te yalnızları oynamasına yol açan ihanetlerdir.

Rahmetli Bölükbaşı, ‘‘Benim sinem o tıp siyasetçiler yüzünden Karacaahmet mezarlığıi’ demesiyle ünlüydü.

Artık Türkiye’de değil İngiltere’de yaşanıyor o cins politik ihanetler…

Bizde siyasetçiler, bu yazının en başında görüşlerine yer verdiğim seçkin isimler gibi, ellerine geçen her fırsatta öndere bağlılıklarını ifade etmekten geri durmuyorlar.

İşler bekledikleri gitmese bile, sonrasında da herhalde kelamlarında duracaklardır.

Durmalarını şahsen kendilerinden beklerim.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.