Fehmi Koru: Gariban bir takım devleri yendi; muhalefet güçlü iktidar karşısında benzeyenbaşarıyı gösterebilecek mi?

Fehmi Koru*

Arjantin’i yenen Suudi Arabistan takımı..

Pek çoğumuz şu sıralar dünya kupasına takılmış durumda. Şimdilerde günde üç maç var; yakında sayı ikiye, daha sonra da bire düşecek ve nihayet 32 ülkeden birinin takımı kupayı kazanacak…

Katar’da olunca kimseler ilgi göstermez sanılıyordu, tribünler aksini söylüyor.

“Maçlar başlasın, itirazların sona ereceğini göreceksiniz” diyenler haklı çıktı.

Futbol benzeyenzamanda farklı bir sektörü de besliyor: Kumar sektörü… Dün yapılan bir maçta güçlü bir takımın kazanacağı üzerine teze girenler büyük kaybettiler…

Suudi Arabistan takımı, turnuvanın şampiyon namzedi Arjantin’i yendi.

Messi’li Arjantin’in takımında yer alan oyuncuların hepsi, yerel alanlarda hünerlerini ispat ettikleri için Avrupalı kadroların ilgisini çekip yüksek transfer fiyatları alarak ülkeleri dışında top koşturmaktalar. Hepsinin piyasa değerini alt alta topladığımızda dolar cinsinden milyarlar ediyor.

Buna karşılık, Suud takımı, ülkenin tek bir takımı üzerine kurulu ve oyuncuların hiçbirinin dünyada piyasa bedeli yok. 

Davut ve Calut olayı gibi. Güçsüzler takımı, devleri yendi.

Maçları izlerken zihnim ülkemiz siyasetinde olduğu için, yenileceğine herkesin teze girdiği bir takımın bütün savların üzerine oynandığı rakibini ağır bir hezimete uğratmasını da zihnimde bizdeki siyasete uyarlamadan edemedim.

Turnuva bir Arap ülkesinde -Katar’da- oynanıyor; bu sebeple çevre ülkelerden gelen futbolseverler tribünlerde kalabalığı teşkil ediyorlar. Suudi Arabistan takımı da bu sayede Arjantin karşısında izleyici dayanağına sahipti. Oyunculara manevi destek için avuçlarını parçalayana, sesleri çıkmayana kadar tezahürat yapan izleyilerden Arap olanlar -büyük ihtimalle Arap olmayan Müslümanlar da- Messi sevgisine karşın Arjantin’i değil, hiçbirini tanımadıkları Suudlu oyuncuları teşvik ettiler maç boyunca…

Bu önemli.

Maçın yarısında, formaları ve takımındaki tanınmış yüzleri bilmeyen izleyici, hangi takımın güçlü Arjantin, hangisinin yenilmesi mukadder sayılan Suudi Arabistan olduğunu karıştırabilirdi.

İlk yarıda güçlü takımı daima ofsayta düşürerek atılan golleri geçersiz saydırabildi Suudlular; ikinci yarının başlarında arka geriye iki sayı kaydedip sonrasında kalelerini gole kapatmayı başardılar.

Arjantin kadrosunun beyhude çırpınışlarına tanıklık ettik.

Tamam da, siyaset bunun neresinde?

Maçı seçim süreci, tribünlerdeki seyircileri seçmen, kadroları sandıktan en çok oyu alarak çıkmak isteyen partiler olarak düşünelim.

İki takım yerine bizde kendisini iktidar görmek isteyen iki ittifak var.

Futbol maçı galip gelmek için, seçimin amaçladığı da iktidar olmak…

Tribünlerde oturup maçı izleyenler aynıi, siyasi takımların dışında kalan bizler de, partilerin seçim öncesi kampanyalarını izlemekteyiz.

Her ne kadar muhalefetin seyircilere-seçmenlere verdiği mesaj bu seçimi kendilerinin kazanacağı iddiası olsa da, bizdeki siyaset denkleminde güçlü olan taraf, iktidar.

Kolay değil, 20 yıldır bu seçime hazırlanıyor iktidar cephesi. Elinde cepheye sürebileceği gereç çok fazla. Bir değil tam on seçimi -siyasi maçı- kazanarak bugüne geldi iktidarın büyük partisi; ortağı olan parti de ülkede en uzun mühletle varlığını sürdüren bir siyasi çizginin temsilcisi.

Muhalefet cephesi ise, önderleri ara sıra bir masada buluşan altı parti ile onların araya uzaklık koydukları birkaç öbür partiden oluşuyor.

Altı partinin altısı da farklı niyet ve amaçlara sahip.

Vaatler her iki cephe tarafından birbiri gerisine sıralanıyor; lakin iktidarın geçmişe dayalı bir gücü var, muhalefetin vaatleri ise ispatlanmak için seçimden muzaffer çıkmayı gerektiriyor.

İktidar cephesi, bana göre, pek çok taraftan Arjantin milli takımı gibi…

Messi’si bile var: Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan…

Suudi Arabistan milli grubunu andıran muhalefet ise…

Karşılaştırmanın burasında benim zihnimde oynattığım sinema kopuyor.

Arjantin – Suudi Arabistan milli maçında zayıf görülen takımı güçlü rakibi karşısında muzaffer yapan özellikler, bunun sebebi.

Teknik yöneticinin uygulamaları için oyuncularına çizdiği ve provasını idmanlarda yaptırdığı stratejiye uygun taktikler, seyirci yardımını de gerisine almış Suudi Arabistan’ı Arjantin karşısında başarılı sonuca taşıdı.

Gazetelerin hafta sonu eklerinin bulmaca sayfalarında, birbirinin birebiri duran, lakin üzerinde oynanarak birkaç noktası farklılaştırılmış iki fotoğraf sunulur ve okurlardan iki fotoğraf arasındaki çok ince farkları bulması istenir.

Şimdi sıra, futbol ile bizim siyaset ortamı arasında kurduğum görünür benzerliklere karşın aslında varlığı hissedilen farkları bulmakta.

Bizdeki siyasi ortamda muhalefette eksik olanlar çok bariz.

Ortak bir strateji yok, yalnızca savlar ve vaatler var. Taktikler ise sadece iktidar cenahında kendisini belli ediyor.

Seyirciler -seçmenler- biraz umut aşılanabilse takviyelerini verebilecek durumda; fakat yenilecek tarafı tutmak da istemiyorlar. Suud kadrosunun stratejiye bağlı taktikleri, Katar’da, seyirci kitlesini “Bu takım kazanır” noktasına ve oradan da motivasyonu artırmaya götürdü.

Umut verici motivasyon eksikliğini şimdi giderebilmiş değil muhalafet cephesi.

“Yaparız, ederiz” ile olmayacağı belli; daha fazlası için her şeyden önce eksiğin ne olduğunu görmek kural.

Eksik ne?

Belki bir öbür maçı izlerken o da aklıma gelir.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.