Cumartesi Anneleri 914. haftalarında Düzgün Tekin için adalet istedi: “Oğlum neredesin, cevapsızım, yönsüzüm!”

Gözaltında kaybedilişinin 27. Yılında Düzgün Tekin’i unutmadık

Uluslararası hukuk; gözaltında kaybedilen şahısların akrabalarının yaşadığı ağır ıstırapla ilgili yetkililerin sergilediği kayıtsızlık nedeniyle, işkence görmeme haklarının ihlal edildiğini kıymetlendirmektedir. Yani kayıp yakınlarına yaşatılan belirsizlik uluslararası hukuka göre azaptır. Kayıp yakınlarının hakikati bilme hakkının yetkililer tarafından sistemli olarak ihlal edilmesi ise kabahattir.

914. haftamızda 27 yıl önce gözaltında kaybedilen Düzgün Tekin’in annesi Elif Tekin’e yaşatılan azabın ve onun “Oğlum Düzgün neredesin? Seni bulmak için Cumartesi Anneleri’ne katıldım. Cevapsızım, yönsüzüm!” haykırışının şahidiyiz diyerek kamuoyu karşısındayız.

Sosyalist kimliğiyle bilinen 21 yaşındaki Düzgün Tekin; sendikal mücadelenin içerisindeydi ve DİSK Dokuma –İş Sendikası 2 No’lu Şube delegesiydi.

Ailesine bir haftadır polis tarafından takip edildiğini söyleyerek, kendisini takip eden araçlardan birinin plakasının 34 F 6676 olduğunu kağıda yazarak eve bıraktı. Evdekiler de içinde sivil giysili şahısların bulunduğu bir arabanın günlerdir konutlarının önünde beklediğini gördü.

Düzgün Tekin 21 Ekim 1995 tarihinde, İstanbul Güneşli Cihan Mahallesindeki akrabasının konutundan Bayrampaşa’daki işyerine gitmek için çıktı ve bir daha kendisinden haber alınamadı. O günden sonra konutun önünde bekleyen araba de bir daha gelmedi.

Düzgün Tekin’in Ailesi avukatlarıyla birlikte tüm resmi kurumlara başvurdu. İnsan Hakları Derneği yasal teşebbüslerde bulundu, Af Örgütü kampanya düzenledi. Fakat Düzgün Tekin’i günlerce takip eden güvenlik üniteleri onun nerede olduğunu bilmediğini söyledi.

Olaydan 18 ay kadar sonra, JİTEM’le temaslı itirafçı Kasım Açık; Düzgün Tekin ile ilgili açıklamalar yaptı. Basına da yansıyan itiraflarda Açık, Düzgün Tekin’in kendisinin de içinde bulunduğu itirafçılar, polis memurları ve askerlerden oluşan JİTEM ünitesi tarafından sorgulanarak öldürüldüğünü söyledi. Düzgün’ün vücudunu de Edirne yakınlarında askeri alan içinde bulunan Çadırkent çöplüğüne gömdüklerini anlattı. Düzgün’ün eşkâl bilgilerini ve üzerindeki giysilerini tarif eden Kasım Açık, olay yeri ile ilgili de bir kroki çizdi.

Bu gelişme üzerine, 27 Mayıs 1997 tarihinde, arama faaliyetinde bulunmak için Düzgün’ün ailesi, arkadaşları ve insan hakları savunucuları Çadırkent’e gitti. Ailenin ve avukatların tüm ısrarlı taleplerine karşın yetkililer göstermelik bir arama çalışması yaptı ve sonuç alınamadı.

Kasım Açık’ın itirafları kendi el yazısı ve imzası ile savcılığa verilse de, aktif bir soruşturma yürütülmedi. Bugüne kadar yetkili makamlardan Düzgün Tekin’in akıbetine yönelik hiçbir açıklama yapılmadı, hukuk işletilmedi ve dosya cezasızlık zincirinin bir halkasına dönüştürüldü.

Çadırkent’teki çöplükte elleriyle oğlunun kemiklerini bulmaya çalışan baba Veli Tekin, oğluna kavuşamadan ortamızdan ayrıldı. Annesi Elif Tekin hala oğluna kavuşmayı bekliyor. Onun, Galatasaray Meydanı’ndan “dağlar, taşlar, kuşlar bana istikamet verin, ben oğluma kavuşayım” haykırışıysa hafızalarımızdan asla silinmeyecek.

Kaç yıl geçerse geçsin; Düzgün Tekin için, tüm kayıplarımız için adalet istemekten, devletin üniversal hukuk normları içinde hareket etmek zorunda olduğunu hatırlatmaktan, 215 haftadır bize yasaklanan kayıplarımızla buluşma yerimiz Galatasaray’dan vazgeçmeyeceğiz.

Cumartesi Anneleri 
İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesi
Gözaltında Kayıplara karşı Komisyon