Fehmi Koru: Değişimin kendini belli etmeye başladığı evvelki devirlerde, eskinin yerini alabilecek alternatif hazırdı; bugün yavaştan o noktaya geliniyor

Fehmi Koru*

Şöyle geriye yaslanıp şu günlerde yaşadıklarımızın benzerleriyle geçmişte ne zaman karşı karşıya kaldığımızı düşündüğümde beynimde alarm zilleri çalmaya başlıyor.

Gençler için çok özeli görünen günümüz kuralları bizler için dünün siyaset koridorlarında bir çok defa yaşanmış koşulların tekrarı…

Daha öncelerden de örnek verebilirdim, lakin 1990’lardan başlamak ne demek istediğimi anlatabilmem için kâfi.

Türkiye 1990’ların ilk yarısında ve 2000’li yılların başında pek çok taraftan şu anda yaşananları andıran süreçlerden geçmişti.

Ekonomik problemler o vakitler da herkesi perişan etmiş, paramız pula dönmüştü.

Siyaset alanında baş gösteren sarsıntılar iktidar partilerinin içerisine kadar sirayet etmiş, iç çalkantılar dışarıya vurmuştu.

Ülke ekonomisi ve siyaseti buhran üretir hale gelince dış siyasette öne çıkan fırsatların farkına bile varılmadığı olmuştu.

[İkinci Dünya Savaşı sonrasının ‘yeni dünya düzeni’ Türkiye’yi Yunanistan’la ikiz hale getirmişti, ikisinden birinin dahil edildiği her kurum ve örgüte diğer ülke de eş vakitli alınmaktaydı. Şimdikine benzeyen bir devirde, Yunanistan Avrupa Birliği’ne tam üyelik müracaatında bulunurken Türkiye siyaseti felç haldeydi. AB üyelik fırsatı o sırada kaçtı.]

Sıkıntılar yaşanıyordu yaşanmasına ama onların üstesinden gelmeye kararlı insanlar olarak sandık başına gitmiş ve gecikmeli de olsa her periyotta ortamı değiştirmeyi başarmıştık.

Seçim sonuçlarının sağladığı kısa müddetli rahatlıklar olmadı değil. Oldu. Sonuncusu iş başına 20 yıllık uzun bir siyasi iktidar bile getirdi. Fakat işte onda da geçmişte yaşananları anımsatan istikametler son kertede sırıtmaya başladı.

Tarihin en sık tekerrür ettiği ülkeler sıralamasında başlarda geliyoruz.

Ülkemiz yeniden bir değişimin eşiğinde. Bunun işaretleri her istikametten alınıyor.

Geçmişin örnek devirlerinde de iktidar sahipleri yolun sonuna gelindiğini anlamakta zorlanıyorlardı, bugün de benzer durum var.

İktidarla elde edilen güç zaman içerisinde azalıyor, fakat azalsa da iktidar onu kullanmaya alışmış olanlar açısından hiç kaybedilmeyecekmiş hissini vermeye devam ediyor.

Politikler bu sebeple sandık sonuçlarına hep şaşırma tepkisi veriyorlar.

Bürokrasi o denli değil, bilhassa iktidar sayesinde makam ve mevki işgal etmiş takımlar ortasından sona yaklaşıldığını anlayanlar çıkıyor ve hal değişikliği ilk onlarda fark ediliyor.

Emir ve talimatlarıyla en olmayacak icraatları yaptırmayı başaranlar apansızın yeni bir duruma uyanıyorlar. Kimi zaman itirazla karşılaşılıyor, kimi zaman itiraz eden çıkmasa da kendilerinden bekleneni yerine getirmede o kadar da telaşlı olmadıkları izlenimi alınanlar oluyor, sorun dışarıya “Bürokrasi hantal” imajı olarak yansıyor.

Yanlış yanlış üstüne biniyor o günlerde.

Yeni ittifaklar bu türlü devirlerde zaten kuruluyor.

Bürokrasi muhalif gazeteciler ile siyasilere bilgi taşımaya başlıyor.

Koalisyonlar çatırdıyor, gizli-açık ortaklardan geçmişte yanlışlıklara bulaşmış olan kimilerinin ifşaatçı oldukları bile görülebiliyor.

İş dünyasından insanların varlıklarını görmezden geldikleri muhalif medya organlarında arz-ı endam etmek için çabaları dikkat çekiyor. Gazete ve TV kanallarına iş dünyasının verdiği paralı reklamlara o denli devirlerde hafifçe istikrar gelmeye başlıyor.

Karşısı muvafıkı ile herkes, her kesim, sandığın bir an önce ortaya konulmasını beklediğini belli ediyor.

O denli periyotlarda iktidarlar muktedir olduklarını daha fazla gösterme sıkıntısına düşebiliyorlar.

Bu da süreci daha da hızlandırma tesiri yapıyor.

Şimdilerde benim de kapıldığım benzeri.

Ülkeler için en zor periyotlar de değişime en yakın hale gelinen zaman dilimleridir.

Eski periyotlar ile şu anda arasında elbette farklar da var. En bariz fark, iktidarın zayıfladığının anlaşılmasıyla değişimin yaşanması arasındaki zaman aralığının süresi.

Geçmişte o süre kısaydı, değişimi getiren seçim için birkaç ay beklenirdi.

Sözgelimi, 2000’lerin başında, yaşanan ekonomik krize ek olarak bir de siyasi kriz çıkmış, karşı karşıya kalınan sıkıntıların üstesinden gelinmekte zorlanılınca, iktidarı içinden çözen bir gelişmeyle birdenbire seçim kararı alınmıştı.

[Bir diğer çok önemli fark da, değişimin kendini belli etmeye başladığı evvelki periyotlarda, eskinin yerini alabilecek alternatif hazırdı; bugün yavaştan o noktaya geliniyor.]

Evvelden yaşananları hatırlayıp günümüzle onlar arasındalikler bulabilecek durumda olanlar biraz da bu sebeple şimdilerde erken seçim beklentisi içerisindeler.

Seçim tarihini erkene alma kararı çıksa benzerlikler tablosu tamamlanmış olacak.

Olacak mı?

Bunları düşünüp aynıliklerden hareketle beynimde çalan zillerin sesi yükseldikçe, bana o da olacakmışi geliyor.

Zaman süratli akıyor.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden alınmıştır.