Fehmi Koru* “Dinlemeye takıldı” diye istihbaratçıların çokça kullandığı bir tabir var. Bugünün teknolojisi binlerce -belki yüzbinlerce- insanın …

Fehmi Koru*
“Dinlemeye takıldı” diye istihbaratçıların çokça kullandığı bir tabir var. Bugünün teknolojisi binlerce -belki yüzbinlerce- insanın telefon konuşmalarını ânında dinlemeye müsait. Dinlemek kolay da görüşmelerde çok önemli kısımları ayırt etmek zor; zorluk bilgisayar programları ile aşılıyor. Programa ‘dikkate değer’ sözcükleri yüklüyorsunuz, konuşanlar o sözcükleri kullandığında program sizi uyarıyor…
O sayede ‘dinlemeye takılma’ gerçekleşiyor.
Bizde o denli bir programa ilk yüklenecek sözcük ne olabilir?
Evet, bildiniz: ‘Darbe’ sözcüğü…
İlki 1960’da -27 Mayıs- gerçekleşen askeri müdahaleler yüzünden demokrasi en az dört kere akamete uğratıldı. Sonuncusu -15 Temmuz 2016 tarihli olanı- teşebbüs halindeyken boşa çıkartıldı. Kim bilir kaçı da niyetlenildiği, hazırlık yapıldığı halde önlendi, engellendi.
Siyasi tarihi böylesine engebelerle dolu bir ülkede ‘darbe’ sözcüğü kulak dikmeyi hak eder elbette…
Öyle bir programım yok benim, lakin ‘darbe’ sözcüğü konusunda hassas gözlerim var.
Gözlerimin bu mevzuda şimdiki kadar hassas olmadığı bir periyotta -15 Temmuz uğursuz darbe teşebbüsüne gidilen günlerde- yazılmış ihtar yazılarını göremediğim için duyduğum pişmanlık, içinde ‘darbe’ sözcüğü geçen ya da o sözcüğü akla getirebilecek özellikler taşıyan yazılar konusunda beni pimpirik yaptı.
Fuat Uğur’un yazılarına biraz daha fazla hassasiyetle yaklaşmam da bundan…
Uğursuz darbe teşebbüsünün olacağını daha şimdi plan safhasındayken yazı konusu yapmıştı Fuat Uğur.
Hem de üst üste iki yazısına…
İlki “Cemaat’in ‘Hususileri’ darbe için Ankara’da toplandı” başlıklı yazı. Birileri “Artık darbe olmaz” görüşünü sıkça kullanmaya başlayınca, müellif, o zamanki ismini kullanarak ‘Cemaat’ diye andığı yapının ‘darbe’ hazırlığı içerisinde olduğunu duyuruyor. İçeriden bir kaynağa dayandırarak…
O yazısı şöyle bitiyor:
“Sayın Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, Sayın Başbakan Ahmet Davutoğlu, Sayın MİT Müsteşarı Hakan Fidan, hatta herkesin takdirle karşıladığı bildiriyi yayınlayan Genelkurmay Başkanı Sayın Hulusi Akar? / Emin misiniz? Rahat mısınız bu hususta? / Tüm yaşadıklarımızdan sonra herkesin diken üstünde olması gerek.” (Yazının tarihi: 2 Nisan 2016).
Aradan 20 gün geçtikten sonra, bu sefer daha direkt bir ihtarla okur karşısına çıkıyor müellif.
Yazısının başlığı şu: “Cemaatçi askerlere son ihtar: Tavuk ‘tar’da sayılır!”
Okuyalım:
“Tekrar cemaatçi kripto askerleri uyarıyorum. / Devlet ve komuta kademesi her şeyi biliyor ve suç işlemeye teşebbüs etmenizi bekliyor. / Hayır, kimsenin; ne Devletin ne de TSK’nın bu muhtemel kalkışmadan çekindiği yok.” (Yazının tarihi: 21 Nisan 2016).
Dediği de oldu; ‘Cemaat’ dediği yapıyla alakalı olduğuna inanılan subayların da içerisinde yer aldığı bir grup darbeye kalkıştı ve darbeciler tünek üzerindeki tavuklar tek tek enselendiler…
Ben de o iki yazıyı neden çıktığı günlerde fark edemediğime sonradan hayıflanıp durdum.
Tabii, akabinde da, hem aynı muharririn hem de yazdığı gazetenin diğer müelliflerinin köşelerini çoğu zaman kinden daha büyük bir dikkatle takibe aldım.
Darbe teşebbüsünden iki yıl kadar sonra yeni bir ikaz kampanyası başlattı yazarlar.
İlki “Tavuk tarda sayılır” yazarından geldi ihtarın:
“Tüm bu sıraladıklarımızdan şayet bir ders çıkarılmıyor ve bu olayların sistematik biçimde ülkemizdeki 15 Temmuz ruhunu karartmayı, Türkiye’nin birliğine kastettiği anlaşılmayıp gerekli tedbirler alınamıyorsa söyleyeceğim şudur: / 2016 yılının Mart ve Nisan aylarında yazıp uyardım dinlemediniz. Bir defa daha fenersiz yakalanırsanız siz değil yalnızca, tüm millet perişan olacak.” (Yazının başlığı: “Provokasyonlarda Terör Örgütü parmağı”. Tarihi: 15 Kasım 2018).
Ondan iki hafta sonra gazetenin yayın koordinatörü de olan bir öteki yazarı “Darbeciler adım adım geliyorlar” başlıklı yazısıyla ona katıldı.
“Tecrübeyle öğrendik ki, asla ‘Darbe olmaz’ demeyeceksin. / Bir gün kelamda Atatürkçü’yü kullanırlar, öbür gün kelamda dindarı… / Bu coğrafyada yaşıyorsan her daim teyakkuzda bulunacaksın. / Hele ki, memlekette üst üste akla ziyan gelişmeler başladı mı, dikkat kesileceksin.” (Yazının tarihi: 6 Aralık 2018).
“Ne oluyor” demeye kalmadan gazetenin sonradan yazamaz olmuş bir öteki yazarı daha “Sessiz bir tehdit yaklaşıyor” başlıklı yazısıyla koroya katıldı.
Yazısı şöyle bitiyor:
“Ve lütfen titiz olun! / Titiz olun, zira 15 Temmuz’dan çok daha müthiş bir tehlike bizi bekliyor. Bu tehlikeyi bertaraf etmenin tek yolu uyanık olmak ve birlikte hareket etmek!” (Yazının tarihi: 7 Aralık 2018).
Elbette ben yeniden kulak kabarttım ve titiz olmaya başladım. Neyse ki, onların işaret ettiği dalga -belki de onların ikazları sayesinde- ülkemiz kıyılarına varmadan kesildi.
Sonuçta o günlerde darbe olmadı.
“Bir daha olmaz” demeye başlamıştım ki, 15 Temmuz’u aylar öncesinden öngörmüş olan müellif dün yeni bir ikaz yazısıyla gündemi belirledi.
Dinlemeye takılan bu yazının son kısmını, tahminen dikkatlerden kaçmıştır diye, motamot aktarayım:
“Bitleri kanlandı. / Sanıyorlar ki devlet gaflet uykusunda ve ne yapacağını bilmiyor. / Ders almadılar. / Artık dışarıdan gelecek taarruzların içeride de bir karşılığı olacaktır. / Bu ülke insanlarının iş birlikçiler için daha fazla eli kolu bağlı oturmayacağı aşikâr. / Üniformalı yahut sivil; ABD’nin Türk cezaevlerindeki tüm askerlerine ve casuslarına yenileri eklenecektir elbet. / Geçen 15 Temmuz’da fareler kaçtıbu kere konulan kapanlar sürprizli ‘hediyelerle’ dolu. / Tekrar en baştan söyleyelim de hani, yok tiyatro yok denetimli filan diye sonradan ciyaklamayın!..” (Yazının tarihi: 28 Haziran 2022).
Kim bu biti kanlananlar? ABD’nin askerleri ve casusları kim? Bilmiyoruz. Kim olduklarını açıklayan ikinci bir yazı gelebilir.
Bildiğimiz şu: Devlet gaflet uykusunda değil, ne yapacağını biliyor… Bu kere sürprizli armağanlarla dolu kapanlar kurulmuş… Dahası, bu ülke insanları da eli kolu bağlı oturmayacakmış…
Yani?
Emin olun bu soruya yanıtım yok.
Dört yıl önce -2018’de- ihtarları boş çıktı diye hafife alıyor değilim, tam bilakis altı yıl önce -2016’da- yapılan ikazları vaktinde değerlendiremediğim için iki değil bu kez tam dört kulakla yazılanları ciddiye alıyorum.
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.