Fehmi Koru: İktidar veya muhalefet destekçisi medya bizim bu günlerimizin gerçeği, iyi bir şey mi bu?

Fehmi Koru*

Eskiden, AK Parti öncesinde, medyanın büyük çoğunluğu siyasi eğilim olarak CHP’ye yakındı. devirlerde çoklukla ‘sağ’ olarak tanımlanan partiler iktidarda bulunur, onlara muhalefeti CHP ile birlikte kendilerini ‘merkez medya’ olarak tanımlayan gazeteler ile TV kanalları gerçekleştirirdi.

Daha eskilerde CHP’nin resmi bir yayın organı vardı –Ulus gazetesi- lakin sonraki yıllarda mali açıdan kendisine yük olan bu gazeteyi gözden çıkardı CHP…

Ne de olsa ‘merkez medya’ diye ünlenenler Ulus’un bile beceremediği kadar iktidarı yıpratmada etkiliydiler.

ANAP’ın başında ve başbakanken, akabinde cumhurbaşkanı olduğunda, Turgut Özal’ın medyadan neler çektiğini o yılları yakından izleyenler bilir.

Bugün durum epey değişik; medyada iktidar daha güçlü. ‘Merkez medya’ diye bilinenlerin, 20 yıllık süre içerisinde, önce sahipleri değişti, akabinde da iktidara bakışları…

Vaktiyle ‘merkez medya’ yayın organları içerisinde ön planda görünen gazeteci ve yazarlar ya tasfiye oldular yahut kendilerini vakte uydurdular.

CHP’nin destekçisi medya bugün yok mu? Var tabii; lakin hem artık ‘merkez’ denilebilecek durumda değil hem de eski gücü yok. Sayıları da sınırlı.

Yine de o medyada yer alan, yazılarıyla ve yorumlarıyla onlara katkıda bulunanlar, muhalefet misyonlarını ziyadesiyle yerine getiriyorlar. Telaffuzları, geçmişin kendini ‘merkez’ olarak tanımlamış CHP’ye yakın muhalif medyasından alışkın olduğumuz yaklaşımları ziyadesiyle andırıyor.

İktidarda bulunan parti ile ortağına -AK Parti ile MHP’ye- şiddetle muhalefet ediyor o medya. Bununla da kalmıyor, iktidarda bulunmayanfakat genel manada ‘sağ’ sayılan muhalif partilerden de -Saadet, DEVA ve Gelecek partilerinden- tenkit oklarını esirgemiyorlar.

Bu girişi yapmamın sebebi, medyadaki bu eski damarla ilgisi olmayan müellif ve yorumcuların halini gündeme taşımak. Onların CHP ile benzer çizgide saf tutan medyanın müellif ve yorumcularından ayrıldıklarını görüyorum ve bunu dikkatlere sunmak istiyorum.

Ülkemizin en eski partisi CHP şu günlerde 100 yaşına girdi. Bir 9 Eylül günü (1923) kurulmuştu CHP ve bu 9 Eylül onun 100. yıldönümü. Bu türlü olunca da CHP’nin yazı ve yorumlara bahis edinilmesi beklenirdi.

Dikkatli okurlar benim iki gün önce ‘CHP 100 yaşında’ yazımı hatırlayacaktır. Dün baktım, muhafazakar kimlikli -karşıdan bakanların ‘sağ’ diye tanımladıkları- iki muharrir da köşelerine CHP’yi konuk etmiş.

Kendimi değerlendirmem doğru olmayabilir ama onların yazdıkları CHP üzerine yazıları bu manada ele alabilirim.

Her iki müellif da CHP ile ferdî olarak yakınlık kurulamayacak kadar farklı görüşteler. Bu türlü bilindikleri için de, CHP’ye yakın kalemlerin her fırsatta ‘sağ’ ya da ‘muhafazakar’ siyasilere dair yazıp çizdikleri akılda tutulduğunda, onların CHP ile ilgili yazılarının da CHP’lileri rencide etmesi beklenebilir.

hiç de o denli değil. Hatta tam aksine, CHP’nin tarihi kıymetini vurgulayan, günümüzde de oynadığı ve oynayabileceği olumlu rollerin altını çizen, daha nasıl tesirli olabileceği konusunda yol gösteren yazılar bunlar.

CHP’li mi oluyoruz bu türlü davranınca? Elbette hayır.

Kendilerini muhafazakar tanımlayan ve buldukları her fırsatta -neredeyse her gün- CHP’yi hırpalama emelli haber ve yazılarla okur önüne çıkan medya içerisinden isimler yok mu?

Bu soruya keşke “Yok” karşılığını verebilseydim. Halbuki vaktiyle ‘merkez medya’ sıfatıyla anılan gazete ve televizyonlarda şu anda yazıp yorumlar yapanlar, geçmişte tekrar benzeyengazetelerde yazan ve kanallarda yorum yapanlar aynıi medyada saf tutuyorlar.

İktidara karşı değil tuttukları saf, muhalefete karşı.

Geçmişte ‘merkez medya’ iktidarların iflahını kesme misyonunun sahibi görünürken, şimdinin ‘merkez medyası’ ise muhalefete aman vermemeyle görevli.

Roller değişmiş görünüyoraslında eldeki metin aynı.

Konum 100. yıldönümü vesilesiyle CHP olsa bile, benzeyenbir değerlendirme iktidar partileri için de yapılabilir.

İktidarın prestijine sahip gazeteler-kanallar ile onların bünyesinde bulunan yazarlar ve yorumcular her yapılana sahip çıkma ihtiyacı duydukları için, keskin dönemeçlerde okurlarını şaşırtıyorlar.

Faiz ve nass üzerine dün yazdıkları ile bugün uygulanan siyasetler birbirine taban tabana aykırı.

Ne oluyor, bütün bu hay huy içerisinde medya güvenilirliğini yitiriyor.

Medya içerisinde ya da etrafında yer alanlar bu gerçeğin farkında değiller mi?

Galiba değiller.

Farkına vardıklarında iş işten geçmiş olabilir.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.