Fehmi Koru: Osman Kavala’ya verilen ağırlaştırılmış müebbet cezası Abdullah Gül’ü hatırlattı

Fehmi Koru*

AK Parti’nin destek tabanında azalmalar olduğu çok besbelli; lakin onun saflarından ayrılmaya karar verenler -hiç değilse çok önemli bir bölümü- hangi partilere gidecekleri konusunda şimdi kararlı görünmüyor.

İlk elde bir miktarı İYİ Parti’ye, DEVA ve Gelecek partilerine gitti; fakat yeniden de kendilerini “Kararsızım” ya da “Protesto oyu kullanacağım” diye tanımlayan %25 oranında bir seçmen kitlesi var.

Oyunu AK Parti’ye vermede kararlı görünen %25 civarındaki seçmen içerisinde de, muteber bir kapı buldukları takdirde ayrılmayı düşünecekler olduğunu tahmin etmek hiç zor değil.

Ülkeninher alandaki kuralları iktidarı gözden düşüyor.

İktisadın hali perişan. İktidarın her meskenlerinde çekilen kahırları hafife alması ve gerçekleşmeleri mümkün olmadığını herkesin görebildiği boş vaatlerle kamuoyunu meşgul etmesi en sıkı AK Parti taraftarını bile düşünmeye sevk ediyor.

Dış siyasette çizilen zigzagların farkında olmamak ne kadar mümkün ?

İş insanı Osman Kavala’ya üçüncü yargıcın karşı oy yazısında açıkça belirtildiği gibi ispatsız ve mesnetsiz tezlerle ağırlaştırılmış müebbet cezası verilmesi, değişik mesleklerden saygın yedi aydının uzun hapis cezalarına çarptırılmasının vahameti de ortada.

Ağırlaştırılmış müebbet, maddelerden idam kaldırıldığı için onun yerine verilen ceza.

Yassıada’da başbakan Adnan Menderes ve iki bakanına verilen cezayı bildiri eden mahkemenin yargıcının, bir itiraz üzerine, kendilerini savunacak bir münasebet bulamayınca, “Sizi buraya tıkan kudret bu türlü istiyor” yanıtını verdiği meşhurdur.

Osman Kavala ve birlikte yargılandığı sanıklara bildirim edilen ceza biraz o yanıtı hatırlatıyor.

[Demokrat Partilileri ve on yıllık DP iktidarını yargılamayı uygun gören 27 Mayıs (1960) darbecileri, bunu olağanüstü yetkilere sahip kıldıkları bir mahkeme eliyle yapmışlardı. Hukuk sistemi içerisindeki olağan mahkemeleri işin içine karıştırmayarak ve böylelikle yargı kurumuna gölge düşürmemeye çalışarak…]

Her şeye karşın AK Parti’ye oy vermeye kararlı görünen kitlelerin bu karar üzerine bağlılıklarını yeniden düşünmeye başlamış olmaları beni şaşırtmaz.

Bu son gelişme o kadar sarsıcı zira.

İyi de güvenebilecekleri yeni bir adres arayanlar nereye gidecek, kendilerini ‘kararsız’ olarak tanımlayan %25 ile onlara katılabilecek öbür seçmenler ne yapacak?

Kimileri “İşte İYİ Parti var, o olmazsa Ahmet Davutoğlu’nun, Ali Babacan’ın partileri var” diyebiliyor.

O denli ama, ayrılanlardan bir kısmı bu üç partiyi benimsemiş görünüyor, hatta İstanbul’da yaşayanlardan kimileri tekrarlanan son büyükşehir belediye başkanlığı seçiminde CHP’nin adayına oy verdiler de; fakat işte tekrar de kamuoyu yoklamaları hala geniş bir ‘kararsız’ kitlenin varlığını gösteriyor.

Nedense şimdi aradıkları adresi bulamamışi kararsızlar kitlesi…

Açmaz durumu söz konusu.

Edward de Bono’dan daha önce de söz etmiştim. Türkçede ‘yanal düşünce’ diye karşılanan ‘lateral thinking’ formülünü ısrarla savunan sayısız kitaba imza atmış de Bono geçen yıl 89 yaşında hayata veda etti.

Onun niyet sisteminde, diğer hiçbir formülün çözemediği meselelere basitçe akla gelmeyen radikal yaklaşımlar bulmanın yolları aranır. Bulunur da.

‘Millet ittifakı’ çatısı altında buluşan muhalefet partilerinin kararsızları kendilerinden yana çözmek diye bir sıkıntıları varsa, bunu ‘yanal düşünce’ prosedürleriyle çözme yoluna gitmeleri tavsiye edilebilir.

Tabii, bu türlü bir kederleri hakikaten varsa…

Bu bahis üzerinde baş yorarken, dün, Karar gazetesinin ekonomi konusunda uzmanlaşmış yazarı Mehmet Ali Verçin’in Abdullah Gül’ün ismini başlığa aldığı yazısıyla karşılaştım.  

Abdullah Gül’ü pek az kişinin itiraz edebileceği özellikleriyle şöyle tanımlıyor muharrir:

“Sayın Gül, milletvekilliği, Dışişleri Bakanlığı, Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı yapmış bir şahsiyettir. Bir faninin bu ülkede gelebileceği bütün üst seviye makamlara gelmiştir. / Bu makamları hazmetmiş ‘gözü tok’ bir şahsiyetin makam ve menfaat peşinde koşmayacağı da, toplumun ortak kanaatidir. / Öte yandan Sayın Gül, idealist bir insandır. Fikirlerini ve ülkülerini kendi üslubuyla savunmaktan da hiç vazgeçmemiştir.”

Tarifte sayılan özellikler önemli.

Ehemmiyeti akabinde yapacağı teklifi manalı kılıyor da ondan.

Teklifinin temelinde bir kitleyle ilgili tespiti yatıyor. Kendisinin “Geçmişte AK Parti’ye oy vermiş fakat bugün parlamenter sistemi tercih etmesine karşın, siyaseten karar vermekte zorlanan seçmenler” diye tanımladığı kitleyle…

AK Parti’den kopan büyük bir kitlenin DEVA ve Gelecek partilerine gitmemelerinin nedeni bilinmiyor. Lakin hangi sebeple olursa olsun gitmiyorlar. Onları teşvik edici bir gelişme gerekiyor.

Verçin’in teklifini kendi sözcükleriyle okuyalım:

“Küskün ve mütereddit’ Ak Partili seçmenlerin Sayın Gül’den beklediği ilk yardım, bu iki partiyi tek bir çatı altında birleştirmeye çalışmasıdır. / Hatta Sayın Gül’den, bu birleşik partiye liderlik etmesini bekleyenler de var.”

Zor bir iş teklif ettiği; lakin ‘yanal düşünce’ eseri formüller çoklukla zorun başarılmasıyla işe fayda hale gelebiliyor.

DEVA ve Gelecek birer lider partisi. Önderleri de şahsî özellikleri ağır basan insanlar. Bu türlü bir teklife açık olacaklarını zannetmiyorum.

Fakat yeniden de ülkenin içinde bulunduğu ortamda Abdullah Gül’ün siyasi hayatta kazandığı tecrübesi, uluslararası tabanda tanınırlık ve güvenilirliğini, kendisini daha fazla görünür hale getirerek iç ve dış kamuoylarıyla paylaşmasında fayda bulunduğu da açık.

Partilerin birleşmesi iyi olabilir; birleşirlerse, o partinin başına onun geçmesinin de kıymet-i harbiyesi olacağına kuşku yok; lakin daha iyisi, Gül’ün, derhal her çok önemli mevzuda görüşlerini serbestçe ifade edebileceği bir yere sahip olmasıdır.

Partiler başka kalsa, başkanları liderliklerini sürdürseler de, Gül’e bu yeri sağlayacak bir formül, istenirse yeniden bulunabilir.

Osman Kavala’ya mahkumiyet kararına verdiği sert tepki bunu herkese hatırlatmış olmalı.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.