“Türkiye’yle tahlil bulunamazsa bu Putin için zafer olur”

Die Welt‘e konuşan Münih Güvenlik Konferansı Başkanı Christoph Heusgen, Ankara’nın Finlandiya ve İsveç’in NATO üyelikleri konusundaki aksi haline yönelik bir tahlil bulunamazsa bunun Putin için bir zafer manasına geleceğini savunuyor:

Türkiye’nin coğrafik pozisyonu nedeniyle son derece büyük değer taşıdığını belirten Heusgen, bu nedenle Ankara’yla yakın iş birliğinin Avrupa’nın faydasına olduğunu vurguladı. Taşıdığı bu değere rağmen, Ankara’nın zorlu bir partner olduğunun altını çizen Heusgen, İsveç ve Finlandiya’nın NATO üyeliğine karşı çıkan Türkiye’yle 2009 NATO Zirvesi örneğinde de olduğui daha önce de krizler yaşandığını, lakin bu krizlerin tahlile ulaştırıldığını hatırlattı. “Haziran ayı sonunda Madrid’de düzenlenecek olan NATO zirvesinden olumlu bir sonuç almanın elzem olduğunun” altını çizen Heusgen, “Eğer başarısız olursak Putin bundan bir zafer çıkartır. Erdoğan’ın Ukrayna destekçilerinin hezimetini gümüş bir tabakta Putin’e sunacak kadar ileri gideceğini tahayyül edemiyorum” diye konuştu.

Berlin merkezli Bilim ve Siyaset Vakfı’ndan (SWP) Türkiye uzmanı Günter Seufert’a göre ise iki İskandinav ülkesinin NATO üyeliğine karşı çıkışı ABD’ye F-35’lerin satışı için baskı aracı olarak yorumlansa da bu satış artık mümkün değil. Tageszeitung’a konuşan Seufert, hem Türkiye’nin NATO’ya, hem de NATO’nun Türkiye’ye ihtiyaç duyduğuna da dikkat çekiyor:

Seufert, Türkiye’den uzmanların dahi NATO krizini Ankara’nın, Washington’a yaptırımların kaldırılması için baskı aracı olarak gördüğünü savunduğuna dikkat çekiyor. F-16’ların sevkiyatı için Kongre’nin hâlâ ikna edilmesi gerektiğini belirten Seufert, F-35’lerin Türkiye’ye sevkıyatının ise artık mümkün olmadığının altını çiziyor.

Seufert, göçmenler konusunun da Türkiye için bir araç olduğunu, mevcut ihtilafta ise lakin dolaylı bir rol oynadığını ifade ederek, “Türkiye, Avrupalı NATO partnerlerini baskı altına almayı deneyerek, bu partnerlerin de İsveç, Finlandiya ve ABD’ye baskı uygulamasını umabilir” sözlerini kullandı.

Kırım’ın ilhakından sonra Karadeniz’in giderek bir Rus denizi haline geldiğini ve Suriye açıklarında Doğu Akdeniz’de varlık gösteren Rus donanma üssü nedeniyle de Türkiye’nin Rusya tarafından çembere alındığını hatırlatan Seufert, Ankara’nın Moskova karşısında dengeyi sağlaması için NATO üyeliğine ihtiyaç duyduğunu savundu. Diğer yandan Rusya’ya karşı cephenin kırılgan bir yapıda olduğuna dikkat çeken Seufert, Moskova’ya karşı yaptırımlara Türkiye dahil çok sayıda ülkenin katılmadığını da hatırlattı. “Türkiye, buna karşın NATO’nun doğu sonuna ek birlik konuşlandırma kararını bloke etmedi, lakin bu stratejisini gelecekte değiştirebilir” diyen Seufert, bu nedenle NATO’nun Ankara’yı blokta tutmanın yollarını araması gerektiğini savundu.

Alman basınındaki diğer yorumlarda ise Ukrayna savaşı ve Rusya’ya karşı uygulanan yaptırımlar öne çıkıyor. Heilbronner Stimme’deki yorumda Almanya’nın Ukrayna’yı yalnız bıraktığı savunuluyor:

“Askeri manada işler Ruslar için birçok Batılı uzmanın inanmak istediğinin bilakis pek de kötü gitmiyor. İşçi manasında (Rusya’nın) Ukrayna ordusuna üstünlüğü olduğu su götürmez bir gerçek. Üstelik Ukraynalılar hâlâ ağır silah yakarışlarını sürdürüyor, ki bu silahlar ya çok geç geliyor yahut hiç gelmiyor. Hele ki Ukrayna’ya son derece büyük yardımlar yapıldığı yönünde önemli bir inanışın olduğu Almanya’dan hiç gelmiyor. Bu da uluslararası bir kınamaya neden oluyor.”

Märkische Oderzeitung’da ise savaşın getirdiği yeni dinamiklerin Almanya genelinde içselleştirilmesinin değeri vurgulanıyor:

“Bir petrol ambargosu getirilip getirilmeyeceğinin neredeyse bir kıymeti yok. Brandenburg ve diğer Doğu Almanya eyaletleri bir kere daha Almanya’nın ve Avrupa’nın geri kalanına oranla dönüşüme daha süratli ayak uydurabilme kabiliyetini ortaya koymalı. Doğu eyaletleri bunu yapabildiklerini 30 yıl önce Soğuk Savaş’ı sona erdiren duvarın yıkılışında da göstermişti. Şu Anda ise yeniden değişim mecburiyetini beraberinde getiren yeni bir Soğuk Savaş söz konusu. Lakin bu defa çekip gitmek bir işe yaramayacak. değişime ardımızı dönmenin bu kere bir getirisi yok. Dönüşümden öbür bir deva olmadığını kavramak ve değişime istekli olma konusunda zaafları olanlar ise iş dünyasının anlı ulu işverenleri.”