Yeni Akit yazarı: Türkiye’de besin sorunu ulusal devlet meselesidir

Yeni Akit yazarı Sabri Balaman bugünkü “Türkiye’de besin sorunu ulusal devlet sorunudur” başlıklı yazısında “Bir ülkenin besin güvencesi/güvencesizliği durumu değerlendirilirken o ülkedeki gelir dağılımı ve gelir dağılımındaki dengesizlikleri de pahalandırmak kaçınılmaz olmaktadır” görüşünü dile getirdi.

Besin teminatıyla yoksulluk seviyesi arasında münasebet bulunduğunu yazan Balaman “Yoksulluk seviyesi arttıkça besin güvencesizliği de artmaktadır. Üretilen besin miktarı ile nüfus arasında kurulan münasebete dayalı yapılan besin teminatı tahlilleri ortalama bir paha sunması bakımından kıymetlidir. Lakin söylediği söz edilen bedel mutlak bir besin garantisi değildir.” diye yazdı.

Besin teminatı ve besin güvenliğinin tüm ülkelerde son periyotta öncelikli hususlar içinde yer aldığını ifade eden Balaman “Gıda teminatı kavramına bilhassa sağlıklı ve emniyetli besinin tüketiciye ulaştırılması sözlerinin de eklenmesiyle, besin güvenliği besin teminatının bir şartı olmaktadır. Sağlıklı bireylerin yaşadığı ulus devletler açısından öncelikli bahislerin başında gelmektedir” dedi.

Balaman yazısına şöyle devam etti: “Türkiye’de, besin güvenliği ve garantisine yönelik geliştirilen mevzuatların uygulanması değerlidir. Bilhassa sorun tespit edilen alanlarda gerekli tedbirler alınmadığı takdirde, nüfus artışı, global iklim değişikliği faktörlerin de tesiriyle orta ve uzun vadede kâfi, sağlıklı ve besleyici besinlere erişim konusunda çok önemli meselelerle karşılaşılabileceği ortaya çıkmaktadır. Diğer yandan besin garantisi ve güvenliğine yönelik uluslararası indeksler için sağlanan data tabanlarının da emniyetli olması geleceğe yönelik stratejiler açısından değer taşımaktadır.

Sonuç olarak, Türkiye’de besin güvenliği açısından mevzuatta ve gündemde birtakım gelişmeler yaşanırken, uygulamada problemler olduğu, besin güvenliğini de içeren besin garantisinde ise genel olarak olumlu gelişmeler sağlanabilmesinin makro seviyede sosyal ve ekonomi siyasetleri ile uyumlu olmak üzere sonuç odaklı belirlenecek, tarım siyaseti gaye ve araçlarıyla sağlanabilecektir.

Kamu yönetim sisteminin ferdî çıkarlarda değil, millet faydasına alacağı kararlarda müşterek hareket etmelidir. Örnek vermek gerekirse tarım alanlarının imara açılması kısmı üzerinde tasarruf, yerel yöneticilerin meclislerde alacağı kararları önemli bir kontrol düzeneğin sisteminden kesinlikle geçmesidir, aksi takdirde kimi talancı ve çıkarcı insanların önüne geçilemeyeceği aşikârdır. “

Yazının tamamını okumak için