28 Şubat tutuklusu Çetin Doğan’dan mektup: Bu gidişle galiba bizlerin ömrü bitmeden Anayasa Mahkemesi’nde hakkımızda sürdürülecek meşveret bitmeyecek

28 Şubat davası kapsamında tutuklanan 82 yaşındaki emekli Orgeneral Çetin Doğan, Buca Cezaevi’nde mektup gönderdi. Doğan, 28 Şubat tutuklularından 85 yaşındaki eski Korgeneral Vural Avar’ın Sincan F Tipi Cezaevi’nde hayatını kaybetmesinden öne kaleme aldığı yazısında, “Bu gidişle galiba bizlerin ömrü bitmeden Anayasa Mahkemesi’nde hakkımızda sürdürülecek meşveret bitmeyecek” dedi.

Sözcü yazarı Aytunç Erkin bugünkü yazısında Çetin Doğan’ın mektubuna yer verdi. Erkin, “Mektup uzun ve bir o kadar da ders niteliğinde! Her gün 10 komutan mevte yatıyor ve Fetullah’ın uydurma evraklarıyla hapis yatan kumandanlar sırasını bekliyor” görüşünü ifade etti.

Çetin Doğan’ın mektubu şöyle:

Yirmi yıldır devam eden mevcut idareden ömrümün sonbaharında bize düşen hisse, on iki yıldır düzmece, kumpas davalarla boğuşmak ve de bu müddetin yarısına yakınını parmaklıklar gerisinde geçirmek oldu. Buna karşın adaletin mülkün temeli olmaktan çıkarak zulmün aracı olduğu günümüz Türkiye’sinde onca can alıcı sorular, gelişmeler yaşanırken mektubumda salt ferdî yakınmalara girmeyi pek içime sindiremiyorum. Bu nedenle kamuoyuna pek yansıtılmamış yüksek yargıda yaşanmış skandal niteliğinde iki olguyu, tarihe not düşmek ismine özetlemek istiyorum.

Önce son yirmi yılda ülke ve toplum olarak savrulduğumuz, yaşamak zorunda kaldığımız şartların nasıl oluşturulduğunu birkaç cümle ile de olsa hatırlatmak uygun olacaktır. Bu bahiste Aziz Nesin’in “Ah Biz Eşekler” fıkrası ilham verici bir örnektir. Fıkra eşekler dünyasında yaşanan aymazlıkların dik alasını ve bunun acı sonucunu anlatır. Bu fıkra, ülkemizin yakın tarihinde yaşananlarla büyük benzerlikler taşır.

Türk toplumunu bugünlere getiren aymazlığın taşları her ne kadar 1940’lı yılların sonlarında döşenmeye başlamış ise de toplumsal yapı ve sistemimizin çağın dışına savrulması son 20 yılda gerçekleşmiştir.

İktidarı ele geçirenler bunu başarabilmek için muhtaçlık duyduğu bağlaşık güçleri bulmakta evvelce yollar döşediği için hiç zorluk çekmemişlerdir. Bu bağlamda en çok önemli katkıyı Aziz Nesin’in fıkrasında yer alan kendini beğenmiş, burnu havada, ileri zekalı (!) eşeklerin fonksiyonunu ülkemizde tescilli ‘Numaracı Cumhuriyetçiler’ bihakkın yerine getirmişlerdir. Bunun sonucunda anayasal tertibimizde adım adım gerekli değişiklikler yapılarak adalet mülkün temeli olmaktan çıkmış, iktidarın elinde, buyruğunda bir silah olarak kullanılmaya başlanmıştır.

Bu süreçte yaşanmış olanlar tazeleğini koruduğu ve hala yaşanmaya devam ettiğinden ayrıntıyı girmeye gerek yok sanırım. Sonuçta bugün ulaşılan noktada toplumsal nizamımız haklar ve özgürlükler açısında ne yazık ki II. Meşrutiyet’in 1909 yılında Osmanlı Devlet sistemine getirdiği meşruti saltanat nizamının bile gerisine savrulmuştur. Bu noktada üstte söylediği söz edilen ettiğim adaletin pür melali bağlamında yaşadığımız hikayeyi anlatmaya geçelim.

Geçen yılın başlarında Yargıtay’da yapılan yeni üye atamalarından bir süre sonra yandaş medyada kumpas davasına ilişkin bir hareketlilik başlamıştı.

Yargıtay 16. Ceza Dairesi’nde yeni oluşturulan heyeti Haziran 2021 ayı içerisinde birbiri akabinde skandal iki ilam (iddianame) yayımladı.

Tarih sırasına göre özetlemeye çalışayım.

Öncelikle 16. Ceza Dairesi’nin söylediği söz edilen görevi tamamladıktan sonra lağvedildiğini, bütün evrakların Yargıtay 3. Ceza Dairesi’ne devredildiğini de belirteyim.

Söz konusu dairenin ilk yayımladığı ilam Balyoz kumpas davasına ilişkin olanıdır. Hatırlanacağı gibi iktidarla hizmet erbabının paylaşım hengamesi ile yollar ayrılınca iktidar sözcüleri tarafından “Milli Orduya Kumpas” açıklaması yapıldı. Sonra Anayasa Mahkemesi davada hak ihlalinin varlığına hükmetmişti. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nde yeniden görülen davada, 31 Mart 2015 tarihinde bütün sanıklar için beraat kararı verilmişti. Bu karar mahkemenin savcısı tarafından değil üstten alınan talimatla İstanbul Başsavcı Vekili tarafından temyiz edilmişti. Temyiz dosyası altı yılı aşkın süre sonra Yargıtay 16. Ceza Dairesi, 14 Haziran 2021 tarihinde ben dahil yedi kişi için bozma ilamlı yayınladı.

Söz konusu argümanlar mahkemenin verdiği kararın münasebetlerini hiç okumadan bozma ilamının kaleme alındığını kanıtlamaktadır.

İddialar tamamen TSK’ya kumpas kurulduğu devirde “Hizmet erbabının” ve yandaş medyada yer alan iftiralara dayanmaktadır.

Esasen seminerde yapılan bütün tartışmalar benim buyruğumla kayda alınmış olup dava evrakında konuşmaların tahlili bulunmaktadır. Balyoz davasında sanıklara ceza yağdıran kapatılan 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nde yalnızca düzmeceliği kanıtlanmış ‘Balyoz Güvenlik Harekat Planı’nın” seminerde prova edildiği iddiasında bulunmuştur.

Hiçbir somut ispata dayanmayan Yargıtay İlamı uyarınca yeniden başa dönülen davanın ilk duruşması 22 Ekim 2021’de başlamıştır. Şimdiye kadar dört duruşma yapılmasına karşın davada bir arpa uzunluğu ilerleme kaydedilememiştir.

Bunun sebebi önce duruşma savcısının akabinde mahkeme liderinin ve de büyün heyetin değiştirilmiş olmasıdır. Yalnızca davaya bakmak üzere özel savcı atanmıştır.

Son duruşma tarihini 5 Eylül 2022 olarak belirleyen mahkeme başkanı değiştirildiği için ve yeni liderin da müsaadeli olduğu bildirildiğinden belirtilen tarihte temele ilişkin duruşma yapılamamıştır. Duruşma 23 Ocak 2023 tarihine ertelenmiştir.

Görevini tamamladıktan sonra lağvedildiğini belirttiğimiz Yargıtay 16. Ceza Dairesi’nin yayımladığı diğer ilam (30 Haziran 2021) 28 Şubat Davası’na ilişkin yerel mahkemenin verdiği kararı on dört emekli subay için onanmasıdır.

Ayrıntıya girmeye gerek görmeden ilamda yer alan çarpıcı bir iki noktayı ortaya koymakla yetineceğim. 

İlam büyük ölçüde ülkemizdeki saygın ceza hukukçularının kitap ve makalelerinden alıntılarla bezenmiş. Müellifinin kastının tam aksini çarpıtarak yorumlayan tabirler yer almaktadır.

Avukatın Aykanat Kaçmaz, Anayasa Mahkemesi’ne söylediği söz edilen çarpıtmayı iletmiştir. Yargıtay İlamı’nda en can alıcı nokta aşağıda alıntısını yaptığımız paragrafta yer almaktadır. Delile değil ön yargılı kanaate dayanan bu paragrafta olmayan bu nedenle de ortaya konamayan ispatların varlığından söz edilmektedir:

“… Gerek ilgili kurumlarla yapılan yazışmalar, gerek hukuksallığı konusunda tartışma bulunmayan yazılı kanıtlarla, beyan kanıtları tarafından teyit edilen olgusal temellere dayanan ve esas itibariyle belirleyici kanıt niteliğinde bulunmayan 5 No’lu CD’nin dolaylı olarak karara esas alınmasının, yargılamanın genel olarak adil/dürüst icra edildiği niteliğini değiştiremeyeceğinin kabulü gerekir…”

Bu tabirler gerçeği yansıtmamaktadır. Ayrıyeten Yargıtay İlamı’nı kaleme alanların dava belgesini tam incelemedikleri yahut aceleden incelemeye vakit bulamadıklarını kanıtlamaktadır. Gerek Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin ve gerekse İstinaf Bölge Mahkemesi’nin verdikleri kararları yalnızca CD5’te yer almış imzasız, geçersizliği kanıtlanmış, taranarak CD5’e yüklenmiş dijital evraklar üzerinden verdiği bilinmektedir.

Yargıtay İlamı’nda söylediği söz edilen edilen diğer kurumlarla yazışmalar, hukuksallığı konusunda tartışma bulunmayan yazılı kanıtlarla, beyan kanıtları, dava belgesinde bulunmamaktadır. Muhtemelen söylediği söz edilen ilamı kaleme alanlar bu iddiaları TSK aleyhine yapılan kumpaslardan derlemiş olabilirler. CD5’te yer alan dijital dokümanların geçersizliğini de uzman raporları kanıtladı. Bunun dışında atılı suça ispat olarak sunulan düzmece ve de tahrif edilmiş bütün evrakların üzerinde “Evrak Güvenlik Numarasının” kaşelenmesi de düzmeceliği ortaya koymaktadır. Dava belgesinde Genelkurmay Başkanlığı’ndan aldığımız evrak Genelkurmay mahreçli kapalılık taşıyan bütün dokümanların numaratör ile kaşelenmesine 5 Kasım 2002’de başladığını kanıtlamakta. Halbuki atılı suça delil olarak ileri sürülen CD5’e kayıtlı evraklar 1997 yılına aittir. Kumpası kuranlar, uygulamanın tarihini araştırmadan dokümanları kaşeledikleri anlaşılıyor.

Son olarak Anayasa Mahkemesi’nde sürdürülen davaya ilişkin çok önce yazdığım açık mektuba birtakım ekler yapmaktan kendimi alamayacağım. Davanın sonuçlandırılmasındaki uzama, kuruma yeni katılanların oryantasyonu/ikna çabasından mi? Yoksa da üstte alıntısını yaptığım Yargıtay İlamı’nda söylediği söz edilen edilen olmayan kanıtların beyhude araştırmasında mı kaynaklanıyor?

Bu ortada Katip Çelebi’nin anılarında yer alan ‘Huzur Sohbetleri’i bir meşveret (Meşveret Meclisi/Önemli bahislerin konuşulduğu müracaat meclisi) yaşanıyor olabilir mi? Bilindiği Osmanlı Devleti’nde önde gelen din adamları Ramazan ayında, padişah efendimizin de izlediği ‘Huzur Sohbetleri’ de denen toplantılar yaparmış.

En çok önemli gündem hususlarından birisi her zaman(Biz Hz. Muhammed ümmetinden miyiz yoksa Hz. İbrahim ümmetinden miyiz) sorusu oluştururmuş. Sohbetlerin değişmez gündeminde kesinlikle Kuran-ı Kerim’in Bakara Mühleti olurmuş. Katip Çelebi bu bahiste (Ramazan biter fakat Bakara bitmez) diye not düşmüş. Bu gidişle galiba bizlerin ömrü bitmeden Anayasa Mahkemesi’nde hakkımızda sürdürülecek meşveret bitmeyecek.