İstanbul
Az Bulutlu
25°C
İstanbul
25°C
Az Bulutlu
Çarşamba Açık
28°C
Perşembe Hafif Yağmurlu
25°C
Cuma Parçalı Bulutlu
23°C
Cumartesi Az Bulutlu
23°C
enflasyonemeklilikötvdövizakpchpmhp
DOLAR
45,9046 EURO
53,3739 ALTIN
6.656,81 BIST
13.662,75 Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Fransa seçimleri: Macron’u Le Pen karşısında bu kere neden zor bir seçim bekliyor?
Fransa’da cumhurbaşkanlığı seçiminin ikinci turunda, 2017’deki seçimde olduğu Emmanuel Macron ve Marine Le Pen yarışacak. Macron 5 yıl önce Le …
Fransa’da cumhurbaşkanlığı seçiminin ikinci turunda, 2017’deki seçimde olduğu Emmanuel Macron ve Marine Le Pen yarışacak. Macron 5 yıl önce Le Pen’i tabiri caizse ezip geçmişti. Lakin bu defa kimse Macron için seçimin ikinci tipinin 2017’deki kadar kolay geçeceğini düşünmemeli.
İlk cinste yapılan hesaplamalar, Fransa’da taktik oylamanın seçim haritasını nasıl yeniden çizdiğini gösteriyor.
Seçmenlerin üç büyük kampta toplandıklarını söylemek mümkün: Macron, aşırı sağ ve aşırı sol.
Birinci tur öncesi seçim kampanyasının son günlerinde, öbür adaylara oy vermeyi düşünen birçok seçmen nihayetinde önde giden adaylardan birine yönelmeyi seçti.
Aşırı sağcı milliyetçi popülist Éric Zemmour’un oylarının çok önemli kısmı bu nedenle Marine Le Pen’e gitti. Muhafazakar Cumhuriyetçi Parti’deki sağ eğilimli birtakım bölümler de benzersını yapmış olabilir.
Solda ise seçmenler Sosyalist Anne Hidalgo ve Yeşiller’den Yannick Jadot’nun ikinci cinse kalamayacağına kanaat getirdi. Bu nedenle büyük oranda Jean-Luc Mélenchon’a yönelerek, soldaki bir adayı yarışta tutmak istediler. Meğer ki Sosyalist Parti ve Yeşiller’de birçok kişinin Mélenchon’u sevmedikleri biliniyor.
Merkezse ise olağanda Cumhuriyetçi aday Valérie Pécresse’yi seçecek birçok seçmen, Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’a yöneldi. Neden? Zira Le Pen ve/veya Mélenchon’un çok güçlü şekilde geriden gelmesinden korktular.
Fransa’nın tuhaf sistemini hatırlayın, yalnızca iki aday iklinci çeşide kalıyor ve küçük bir fark büyük bir değişim yaratabiliyor. İkinci çeşitte Le Pen ve Mélenchon’un müsabakası çok da uzak bir ihtimal değildi.
Birinci çeşitte alınan sonucun iki manası var.
Birincisi, Fransa’da 1958’den bu yana (Macron’un 2017’de Fransa Cumhurbaşkanı seçilmesine kadar) iktidarda olan iki klâsik partinin, muhafazakar sağın ve sosyalist solun, yüzleştiği büyük yıkım. Macron’un 5 yıl önce başlattığı bu süreç şu anda tamamlandı.
İki partinin cumhurbaşkanı adayları, bilhassa de Sosyalist Parti’nin adayı Anne Hidalgo, seçim masraflarını geri isteyebilecekleri yüzde 5 barajını dahi aşamayabilir. Bunun bedeli milyonlarca euro, daha berbatı ise rezil olmak. İki parti içinde de önemli ağız dalaşı beklenebilir.
Macron, Fransa siyasetini tam da istediği gibi şekillendirdi. Bir yanda kendisinin “gerçekçi merkezciliğinin” ve “dünyaya açık” halinin, diğer yanda ise rakiplerinin “aşırı” görüşlerinin olduğunu söylüyor: Le Pen’in “ulusalcı aşırılığı” ve Mélenchon’un “ütopik aşırıcılığı” .
Bu ayrışma şu ana kadar Macron’un işine yaradı. Onun, sağda ve solda “sorumlu” güçlerle birleşebilmesini sağladı. ayrışma adeta ana akım muhalefeti temizledi ve meydanı Macron’a bıraktı.
Lakin tam da burada, ilk cinste alınan ikinci derse, ki Macron’u kaygılandırması gereken ders bu, değinmek gerekiyor.
Macron’un muhalifleri, yani aşırılık tarafındaki “sorumsuz” güçler daima güçleniyor.
Deneyimli siyaset yorumcusu Alain Duhamel Pazar akşamı bu durumu şöyle yorumladı:
“Sistem tersi partiler artık Fransızlar arasında çoğunluğun sadakatine sahip.”
Şayet Marine Le Pen’in oyuna, Éric Zemmour’un ve üçüncü “egemenlikçi” aday Nicolas Dupont-Aignan’ın oylarını eklerseniz, aşırı sağın toplam oyu yüzde 33’e yükseliyor. 2017’deki seçime kıyasla 7 puan fazla.
Mélenchon’un ve Troçkist diğer iki adayın oylarıyla birlikte yüzde 50’yi aşan bir oydan söz ediyoruz. Soldaki bu adayların seçmenlerinin birçoğu ikinci cinste, 2017’dekiyle aynı nedenlerden Macron’a oy vereceklerdir. Zira onlar için aşırı sağın iktidarda olduğunu görmek gayriahlaki bir durum. Lakin ikinci tıpta kimileri çekimser kalacak, kimileri oy pusulasında hiçbir adayı işaretlemeyecek, kimileri ise Le Pen’e oy verecek,
Le Pen tersi oylarla Macron aksisi oylar bu noktada yakınlaşıyor. Birincisi azalırken, ikincisi artıyor.
Bu nedenle de seçimin ikinci tipi Macron için 5 yıl evvelki kadar kolay olmayacak.
- Fransa’da cumhurbaşkanlığı seçimi ikinci cinse kaldı, 24 Nisan’da Macron ve Le Pen yarışacak
Yorumlar