“Gelin de Devlet Bahçeli’ye hayran olmayın bakalım…”

Fehmi Koru*
Rus edebiyatının en ünlü ismi sayılabilecek Dostoyevski’nin tekrar en büyüklerden biri olan Gogol için kullandığı bir ‘palto’ metaforu vardır.
“Biz hepimiz Gogol’un paltosundan çıktık” demiştir Dostoyevski.
O bu metaforu farklı bir manada kullanmış olsa bile, ben ondan alıp diğer bir alanın bir ismi için kullanacağım.
Şu sıralarda isimleri en çok söylem edilen bireyler şunlar: Zafer Partisi lideri Ümit Özdağ… CET İttifakı cumhurbaşkanı adayı Sinan Oğan.. Bu isimlere İYİ Parti lideri Meral Akşener’i de ekleyebiliriz.
Dostoyevski’nin sözünü kendimize uyarlayarak “Bunların hepsi Devlet Bahçeli’nin paltosundan çıktı” diyebiliriz benzerime geliyor.
Özdağ, Oğan, Akşener… Bu isimlerin hepsi bir dönem MHP içerisinde yer almışlardı. Yeniden hepsi değişik vakitlerde MHP liderliği için yapılan yarışa Devlet Bahçeli’nin karşısında katılmışlardı. Devlet Bahçeli onları partisi içerisinde potansiyel rakip olarak tutmaktansa ihraç düzeneğini işleterek parti dışına savurmayı yeğlemişti.
Sonucu biliyoruz: Devlet Bahçeli’nin şahsında sözünü bulan ideoloji, siyasi hayatın hiçbir döneminde olmadığı kadar, seçmen takviyesine ulaştı bugün: Son (2023) seçimde MHP 10.08, İYİ Parti 9.69, Zafer Partisi 2.23 oranında oy aldılar. Toplamı yuvarlak sayıyla %22 ediyor.
Özdağ’ın lideri olduğu Zafer Partisi’ni üstteki denklemden çıkarıp tekrar onun oluşturduğu CET İttifakı’nın adayı Sinan Oğan’ın aldığı oy olan 5.17’yi ele alırsak, o durumda toplam tekrar yuvarlak sayıyla %25’e ulaşıyor.
Hiç kuşkusuz bu Devlet Bahçeli’nin hayran olunacak derecede yüksek başarısı…
Rakamları bir tarafa bırakıp fiili tesire baktığımda hayranlığım daha da artıyor.
Öncesinde AK Parti’ye, lideri Tayyip Erdoğan’a ve izlediği siyasetlere en aşırı muhalefeti yürüten, Erdoğan’ın cumhurbaşkanı olmasına ve parlamenter sistemi başkanlık sistemi ile değiştirmek istemesine zinhar karşı çıkan Bahçeli, apansızın hal değiştirip “Hadi gel, sistemi birlikte değiştirelim” demesiyle birlikte farklı bir sürece kapı aralamıştı.
MHP ve lideri için “İktidarın küçük ortağı” kalıbının kullanılmasına aldanmayın, son beş yıldır iktidarın eşit ortağıdır MHP ve lideri Bahçeli.
AK Parti’yi dönüştürüp kendi çizgisine yaklaştırmayı başarmıştır.
Vaktiyle onun paltosu altında bulunanlar da şu anda siyasi hayatı dönüştürüp kendi çizgilerini baskın hale getirmenin peşindeler.
CHP’nin yanı başında birçoktur Meral Akşener’in lideri olduğu İYİ Parti yer alıyor.
Sinan Oğan cumhurbaşkanlığı seçiminin üç gün sonra yapılacak ikinci turunda Tayyip Erdoğan’ı destekleyeceğini açıkladı ve kendisine oy verenlere oyları için Erdoğan’ı tercih etmeleri davetinde bulundu.
Ümit Özdağ da dün yaptığı “Oyumuz Kemal Kılıçdaroğlu’na” açıklamasıyla karşı cephede -CHP ve Millet İttifakı yanında- yerini aldı.
Her iki ismin, son kararları öncesinde, destekleyeceği adayla pazarlık yaptığı biliniyor. Ümit Özdağ pazarlığını altına Kılıçdaroğlu’nun da imza koyduğu bir mutabakat metnine de bağladı.
Yıllar önce Devlet Bahçeli’nin başlattığı ve AK Parti’ye eksen kayması yaşattırana benzeyen bir süreç, şimdilerde, Akşener, Oğan ve Özdağ tarafından siyasi hayatımızı bütünüyle dönüştürecek bir sürece evriliyor.
İdeolojik açıdan onlara fazla zıt düşmeyecek, farklı bir partiden -DYP’den- AK Parti’ye geldiği halde her zamanMHP genel başkanlığına da yakıştırılan içişleri bakanı -şimdi milletvekili- Süleyman Soylu’yu da bu tabloya ekleyebiliriz.
Akşener… Oğan… Özdağ ve Soylu…
Meral Akşener geçmişte bir ara içişleri bakanlığında bulunmuştu.
Süleyman Soylu son periyodun -ve halen- içişleri bakanı…
28 Mayıs günü sandığa gidip oyumuzu kullanacağız. İki adaydan hangisinin cumhurbaşkanı seçilmesini sağlarsak sağlayalım, sonrasında bu isimlerden birilerini güçlü hale getireceğiz.
Kılıçdaroğlu cumhurbaşkanı olursa Akşener yardımcısı olacak, Özdağ da içişleri bakanı olmayı bekleyecek…
Erdoğan cumhurbaşkanı olmaya devam ederse Sinan Oğan hangi bakanlığa gelir dersiniz?
Gelin de Devlet Bahçeli’ye hayran olmayın bakalım…
Bir periyodun çok önemli siyasi hareketi ‘Yeniden Milli Mücadele’ (YMM) için, eski-yeni mensuplarının siyaset ve toplumsal olayların her yerinde oldukları yakıştırması yapılırdı. 1991 genel seçiminde, Necmettin Erbakan’ın davetiyle, MHP ve Islahatçı Demokrasi Partisi (IDP) üyeleri, Refah Partisi listelerinden Meclis’e girebilmişlerdi.
IDP YMM’nin partileşmiş haliydi.
YMM içerisinde yer aldıkları halde sonraları yollarını ayırmış kimi isimler değişik partilerde –Bülent Ecevit‘in DSP’sinde bile- siyasete atılıp çok önemli vazifelere geldiler; diğer kimileri çok tesirli sosyal ve toplumsal hareketlerde göründüler.
Şimdi benzeyenyolu Devlet Bahçeli’nin ve vaktiyle yanında bulunmuş birtakım isimlerin tuttuğunu görüyoruz.
“Biz hepimiz Gogol’un paltosundan çıktık” metaforunu değerlendiren birtakım edebiyat eleştirmenleri Gogol’un da Puşkin’den etkilendiğine atıfta bulunmuşlardı.
Metaforu şimdiki siyasi hayatımıza uyarlayıp Meral Akşener, Sinan Oğan, Ümit Özdağ ve Süleyman Soylu için “Hepsi Devlet Bahçeli’nin paltosundan çıktı” tespitinde bulunmuştum ya, metaforu biraz daha genişletirsek, Puşkin’in yerini, aktüel siyaset alanımızda Alparslan Türkeş’e verebiliriz.
[Alparslan Türkeş ve takımı, partileri 1991 seçimine kadar yapılan 1980 sonrası seçimlerde %10 barajını aşamadığı için, Meclis dışında kalmışlardı; onları Meclis’e Erbakan’ın oluşturduğu ittifak taşıdı. İttifaklar şu anda dekadronun işine yarıyor.]
Unutmuş olabilenler için hatırlatayım: 14 Mayıs’ta Alparslan Türkeş’in oğlu Tuğrul Türkeş AK Parti’den, kızı Ayyüce Türkeş Taş da İYİ Parti’den milletvekili seçildi.
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden alınmıştır.