Fehmi Koru: İktidar seçim kampanyasını İstanbul’dan başlattı, muhalefet de masa mesaisini sürdürüyor

Fehmi Koru*

Daha evvelce AK Parti’nin seçim kampanyasını dün Nef stadyumunda düzenleyeceği “Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Büyük İstanbul Buluşması” ismini verdikleri bir toplantı ile başlatacağını haber aldıkları için mi, Millet İttifakı’nı oluşturan altı parti başkanları kendi rutin toplantılarını bugün yapıyorlar, emin olun bilmiyorum.

Belki de, AK Parti’nin seçim kampanyasını İstanbul’dan başlatan stadyum mitingi ile ‘6’lı masa’ önderlerinin buluşmalarının birbirini izlemesi, eskilerin tabiriyle, bir ‘tevafuk’  sonucu olmuştur.

İster tesadüf ya da tevafuk, ister planlı olsun, olanın muhalefet açısından iyi -hatta hayırlı- olduğunu sanıyorum.

Umarım, uyanmalarına ve bu akşamki buluşmalarından itibaren de hesaplarını yeniden gözden geçirmelerine vesile olur bu durum.

“Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Büyük İstanbul Buluşması”, her bakımdan muhalefet için bir ihtar manası taşıyor zira.

Muhalefet, seçimi kazanmanın çantada keklik olduğundan, sandık ortaya geldiğinde, vatandaşın iktidar sorumluluğunu kendilerine vereceğinden ve belirleyecekleri adayı da cumhurbaşkanı seçeceklerinden çok emin.

Adeta gün sayıyor muhalefet. O ortada da vakit doldurmak için buluşup sofra muhabbeti yapıyorlar manzarası veriyor.

Ülkede sıkıntılar yaşandığının farkında geniş kitleler, AK Parti’ye oy vermiş olanlar da bunun farkında. Kahırların kendilerine en fazla dokunduğu şahıslar ve onların oluşturdukları kitleler bunlar. Şikayet etmesine ediyorlar da. Lakin önlerine getirilen sandığa, şikayetlerinin değil umutlarının yapıtı olan oyu bırakacaklarını da belli ediyorlar.

Şikayetleri iktidardan,fakat umutları yeniden iktidarda.

Daha doğrusu, problemlerinin tahlili konusunda önlerine sunulan muhalefet seçeneğini şimdi tercih edilir bulmadıklarını belli ediyorlar.

“Çözerse yeniden reis çözer sorunları” demiş AK Parti’nin stat mitinginde konuştuğu bireyler gazeteci Özlem Gürses’e…

Muhalefet “Hayır çözemez, AK Parti problemlerin sebebi” diyedursun, bu telaffuzları kendilerinden oy almayı bekledikleri kitleleri ikna etmede kâfi görünmüyor.

Seçimlerde kullanılacak oyların gideceği adresi belirlemede tenkitlerin hissesi da hiç kuşkusuz olacaktır, lakin insanların büyük çoğunluğunun esas beklediğinin daha iyi bir hayat umudu olduğu da kesinlikle.

Herhalde şu kademede üzerinde düşünülmeyi hak eden soru şu: Muhalefet oy beklediği kitlelere onların istediği umudu verebiliyor mu? Veremiyorsa, bunun sebebi-sebepleri ne olabilir?

Bu akşam yeniden bir araya gelerek görüşecekaltı parti lideri bu temel soruya karşılık arasalar iyi olur.

Onlar ise, üzerinde mutabık kaldıkları 100 unsurdan oluşan bir anayasa değişikliği teklifini kamuoyuyla paylaşmaya hazırlanıyorlar. Problemlerin temelinde son birkaç yılı tesiri altında tutan ‘cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi’ olduğunda hemfikirler ve onun yerine güçlendirilmiş parlamenter sistemi getirmeyi öngörüyorlar ya, anayasa tekliflerini okuyanların kendilerine hak vereceklerini ve günü geldiğinde oylarını partilerine yönlendireceklerini düşünüyorlar.

İngiltere’de, Fransa’da, İtalya’da insanlar siyasi kararlarını o denli oluşturuyorlar. O sayede iktidarlar fazla zorlanmadan değişiyor oralarda. Bizde de benzersı neden olmasın?

Böyle düşündüklerini belli ediyor ‘6’lı masa’ liderleri…

Hesapları tutarsa ne ala…

Ya tutmazsa?

Futbol, daha doğrusu dünya kupası müsabakaları ile siyaset arasında kurduğum birebirlik burada devreye giriyor.

Dünya kupasına ‘şampiyonluğun favorisi’ olarak giren ülkelerin milli takımlarının -hiç değilse büyük bölümünün- hesaplarının tutmadığı bu turnuvanın ilk günlerinden itibaren anlaşıldı. Çağdaş futbol farklı oynanıyor ve favori kadrolar kendileriyle benzer seviyede mücadele edildiğinde sahadan yenilerek ayrılabiliyorlar.

Gücü az bir takım favori takımı yenebiliyor, favori takımı yenen kendisinden daha az güçlü bir takıma yenilebiliyor.

Turnuva öncesinde yapılan hesapların aldatıcı olduğu daha ilk çeşitte ortaya çıkıverdi.

Yarın-öbür gün sandık ortaya geldiğinde, yaşanan kahırlardan ve muhalefetin tespitlerine göre o düşüncelerin nedeni olan iktidardan duyulan rahatsızlık, daha önce AK Parti’ye oy vermiş şahıslar ve kitleleri yeni bir tercihte bulunmaya yöneltir mi?

Son yerel seçimde, azımsanmayacak sayıda büyükşehir belediyesinde yaşandığıi…

Özellikle İstanbul seçiminde Ekrem İmamoğlu benzeri fazla büyük sayılmayacak bir belediyenin İstanbul’un bütününde bile tanınmayan başkanı, karşısına çıkartılan eski başbakan ve TBMM başkanı AK Parti adayını yenebilmişti.

Hem de AK Parti lideri de olan Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın “Ona değil, oyunuzu bana vereceksiniz” ikazına rağmen…

Görebildiğim kadarıyla, Erdoğan’ın ve partisinin yenildiği o seçimden kendilerine dönük dersi AK Parti ve Erdoğan çıkarmış durumda. Dün başlatılan seçim kampanyasının eksenini de çıkardıkları derse göre kurmuş görünüyorlar.

Muhalefet ise, o seçimi nasıl kazandığının üzerinde pek durmuyor gibi; hiç değilse o denli davranıyor.

Adayın kişiliği fazla önemsenmiyor. [Aday Ekrem İmamoğlu değil de öteki biri olsaydı İstanbul’da kazanabilir miydi?]

“Kimi koysak kazanır” anlayışı hakim.

Diyelim hesapları tuttu ve cumhurbaşkanı kendi adayları seçildi, Meclis’e de çok önemli sayıda milletvekili sokabildiler. Anayasayı değiştirebilecekleri bir çoğunluğa ulaşabilmeleri ihtimali var mı?

Yok.

Öyleyse mesailerini bütünüyle anayasa değişikliği paketine vermelerinin manası ne?

Çok eski bir televizyon reklamında, kravatına kadar üzeri düzgün fakat pantolon giymeyi unutmuş bir adam, kapısının önünde, “Bir eksiklik var,fakat ne?” diye soruyordu.   

“Pantolonun yok be adam” diyesim geliyordu o reklamı  her gördüğümde.

Bugün de aynı kalıp tepki, dudağıma yerleşik.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.