Fehmi Koru: O tabloda eksik olan, topluma ‘‘Tamam şu anda oldu’’ hissini verecek güçte bir cumhurbaşkanı adayının varlığı

Fehmi Koru*

Güne kırmızı ete yüzde 10 artırım geldiği haberiyle başlıyoruz.

Ete artırım toplumun kaçta kaçını gerçekte ilgilendiriyor olabilir?

İnsanların 1 TL daha ucuz diye Halk Ekmek bayileri önünde kuyruğa girdiği, marketlerin daha evvelce çöpe attığı bayat ürünleri fiyat düşürerek satmaya devam ettiği bir ülke burası…

Sözün kısası, etin kiloyla değil gramla alınıp satıldığı bir ülkede, mala yüzde 10 artırım yapılması fazla bir mana taşımıyor.

Ucuz et sağlama vazifesinin sahibi ‘Et ve Süt Kurumu’nun önünde görmeye alışık olduğumuz kuyrukların ortadan kalkması da bu durumu göstermiyor mu?

Kamuoyu yoklamalarına göre, toplumu oluşturan insanların sadece %24 kadarı elektrik faturalarını problemsiz ödeyebiliyor; geri kalanın bir kısmı (%19) ‘‘Ödeyemiyorum’’ derken, geri kalan %57 zorlanarak ödeyebildiğini söylüyor.

İlgili kurum kuralları uygulamaya kalkarsa her beş meskenden birinin sakinleri elektriği kesilmiş halde karanlıkta oturuyor olacak.

Daha ötesini kurcalamaya gerek yok herhalde.

Ekonomik düşüncelerin had safhaya vardığı bir ülkeyiz.

Bu durumun siyaset alanını etkilememesi düşünülemez.

Hakikaten, ekonomik dertlere toplum katmanları tarafından verilen yansıların yansıdığı araştırmalar, yaşananlardan sorumlu tutulan iktidar cephesinin tabanında kendini belli eden çözülmeye işaret ediyor.

AK Parti, 20 yıllık iktidarında ilk defa, başlangıç noktası olan 3 Kasım 2002 seçiminde aldığı oyun gerisine düştü; süratli çözülme devam ediyor.

MHP ise, tek başına girmesi halinde seçimde yüzde 10 barajını aşamayacak durumda; Meclis’e sunulan yasa teklifinde sadece onun için konulmuş olduğu hissi alınan bir hususla baraj yüzde 7’ye düşürülüyor.

İndirilen baraj oranı bile MHP için riskli.

Bütün göstergeler ilk seçimde iktidar değişikliğinin gerçekleşeceğine işaret ediyor.

Yalnız tekrar de anlaşılması zor bir gerçek kendini belli ediyor: İktidar cephesini oluşturan iki partinin oyları azalıyor; buna karşılık onlardan kopanların hepsi muhalefet cephesine seçmen yazılmıyor.

AK Parti’den kopmayı düşünen çok önemli sayıda bir seçmen kitlesi kamuoyu araştırmalarında ‘kararsız’ diye belirlenen kümede kalmayı sürdürüyor.

Üstte kaba çizgileriyle çizdiğim fukaralaşmaya sebep olan ekonomik meseleler tablosuna karşın oluyor bu. Beşerler tablodan kimi suçlayacaklarını biliyor ve sorumlu tuttukları partilerden uzaklaşıyorlar; lakin siyaset sahnesinde yer alan muhalefet partilerinden birine doğru yol almakta da o kadar istekli görünmüyorlar.

Muhalefet cephesinin ana gövdesini teşkil eden CHP’nin oylarında söylediği söz edilmeye kıymet bir artış şimdi fark edilmiyor. İYİ Parti’nin gördüğü ilgi bir ara hızlanırydi, son birkaç ay içerisinde orada da geri çekilme kendini belli etmeye başladı. İktidar cephesi kalemleri ve yorumcularının ‘‘Küçük parti’’ diye yaftaladığı Saadet, DEVA ve Gelecek partilerinden de beklenen çeşitten büyük bir patlama sesi gelmiyor.

HDP seçmeni yerli yerinde duruyor,diğerleri şimdilerde kendilerini cazibe odağı haline getirebilmiş değiller.

Altı muhalefet partisinin birlikteliğinin sağlaması gereken sinerji şimdi çok önemli bir seçmen kitlesini etkileyemedi.

Elbette seçime az kala ‘kararsız seçmen’ de ‘kararlı’ hale gelecektir. Lakin, onların şu sırada neden ‘kararsız’ kalmaya sürdüğünün de irdelenmesi gerekir.

İlk sebep, iktidarın yanlış siyasetlerinin eseri külfetlerin üstesinden muhalefetin bugünlerde verdiği tablonun gelebileceği konusunda tereddüt yaşanması olabilir mi? Denenmemişler ile AK Parti takımı içerisindeyken denenmişlerden oluşan ve bu halleriyle ülke idaresine geldiklerinde üzerlerine düşecek enkaz kaldırma ve istikrarları yeniden kurma vazifelerini yerine getirebilecekleri itimadını vermeyen bir durum mu söz konusu?

Güven sorunu var. Hiç değilse bana o denli geliyor.

Yapılması gereken, o sorunu ortadan kaldırmaya yarayacak bir çıkışı gerçekleştirmek olabilir.

Muhalefet cephesini oluşturan altı partinin önderlerinin son toplantısı sonrasında, onları bir ortada gösteren masada bir eksikliğin kendini belli ettiğini yazmıştım. Bununla bilhassa bir ismi kast ettiğimi ileri sürenler oldu.

O tabloda eksik olan, topluma ‘‘Tamam şu anda oldu’’ hissini verecek güçte bir cumhurbaşkanı adayının varlığıydı.

‘Herhangi biri’ olmayan bir isim…

Altı önderin üzerinde uzlaşacakları ve topluma kuvvetli bir mesaj yerine geçecek biri…

Onlar ve partilerinin yönetim takımları masadakilerden birinin pekala ‘o kişi’ olabileceğini düşünüyor olabilir. Ben o fikirde değilim.  

Toplumun hiç değilse yarısının ‘‘İşte şu anda oldu’’ diyebileceği kişi masada yerini alana ve kararlılığıyla ülkeyi hep birlikte kısa sürede hak ettiği yere eriştirebileceklerini düşündürene kadar eksiklik hissedilmeye devam edecek ve muhtemelen her geçen gün biraz daha yoksullaşan ‘kararsızlar’ da arayışlarını sürdürecek…

Bahis görüşülürken bazen ‘‘Daha seçime çok var’’ itirazı geliyor.

Nitekim o denli mi?

Şimdikine aynı bir ülke ortamını mevcut iktidarın 2023 Haziran ayına kadar sürdürmesi ne kadar mümkün ?

Baskın seçime hazırlıksız yakalanmak da var.

Bu yazı fehmikoru.com adresinden alınmıştır*