Fehmi Koru: Peşin fikirle yaklaşılması gerçeklere erişilmesinin önünde en büyük pürüz, herhalde bu kadar tecrübeye karşın yanılgıya bu defa düşülmez

Fehmi Koru*

Geleneksel medyada haber sunanlar yayın yasağı sebebiyle lafı ağızlarında geveliyordu.

Sosyal medya ise bir tuhaf olmuştu; platformların hiçbirine ulaşılamıyordu.

Neden sonra bir seyahate çıkmak için havalimanında bulunan Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın olayla ilgili açıklaması ile karşılaştım. Daha sonra da bölük pörçük haberler sızmaya başladı. O ortada, her yerde her kafadan farklı bir ses çıktığına eminim.

Dün akşam eski Türkiye yeniden avdet etti. Önce yetkililerin verdiği bilgiler ile hep benzer kaynaktan alındığı anlaşılan görüntüler ekranlardan meskenlere ulaştı; akabinde da daha önce Ukrayna savaşıyla ilgili bilgi vermek üzere ellerinde sopalarla iki tarafın taktiklerini izah etmelerine alışılmış ekran yüzleri, tekrar benzeyensopalarla Beyoğlu’nda yaşananları yorumladılar.

Bu yazıyı yazarken artık herkesin bildiği detaylara ben de yargıcım. Detayların birtakımı birbiriyle çelişiyor olsa da, tablo, çok flu sayılmaz.

Failin bir yıl yahut altı ay ya da dört ay önce, Suriye sonundan geçerek yolunu İstanbul’a kadar düşürmüş, aylardan beri bir dokumacılık atölyesinde çalışmakta olan ya da kaldığı konuttan burnunu bile dışarıya çıkarmamış bir bayan olduğu anlaşılıyor.

Kadının bu eylem için özel eğitilmiş olduğu söyleniyorpek de o kadar özel eğitilmediği için olacak, hemencecik kimliği belli olmuş.

Eylemi öncesinde uzunca bir süre oturduğu yerden kalkmamış, patlama anından saniyeler önce koşarak kaçmaya başlamış kadın. İlk fırsatta bir taksiye binip burnunu bile çıkarmadan günlerini geçirdiği Küçükçekmece’deki eve kapağı atmış ya da önce Esenler’de işyerine yakın olduğu için oturduğu eve gitmiş o taksiyle ve sonrasında yakalanacağı Küçükçekmece’deki eve gelmiş.

Neyse nasıl olmuşsa olmuş, gecenin bir vakti, Küçükçekmece’deki ev polisler tarafından basılmış, bayan kıskıvrak yakalanmış. Ya da meskenin arka penceresinden kaçmaya çalışırken farkına varılarak kaçması engellenmiş.

Polisler tarafından götürüldüğü Emniyet müdürlüğünde kendisini PKK/PYD/YPG militanı olarak tanıtmış bayan ve eylemi mensup olduğu örgüt ismine işlediğini itiraf etmiş. [PKK ise bir yabancı ajans aracılığıyla hareketle ilgileri olmadığını açıkladı. Herhalde terör örgütüne inanılacak değil lakin övüneceği yerde PKK neden bu türlü bir açıklama yapmış olabilir?] 

Eylemcinin ülkeye gelmeden önce ikamet ettiği Suriye’deki bölge PYD/YPG’nin ABD nezaretinde hakim olduğu bir yer mi, yoksa çabucak her tarafında Rus askerlerinin fink attığı ya da Türkiye’nin nezareti ve yardımını gerisine alan ÖSO (Özgür Suriye Ordusu) isimli örgütün bulunduğu bir yer mi, onu tam öğrenemedim. Orası biraz flu. Lakin, ilk elden bilgilere sahip olması beklenebilecek bir yetkilinin kamuoyuyla paylaştığı bilgilerden, devletin, PKK’nın sınır-ötesi irtibatı PYD/YPG’nin aksiyonla irtibatından emin olduğu anlaşılıyor.

Yetkilinin açıklamalarına bakılırsa, devlet, aksiyondan ABD’yi de sorumlu tutuyor. [ABD’nin Ankara büyükelçiliği ise, sosyal medya hesabından, genel olarak her türlü terörü ve özel olarak İstanbul’u kana bulayan eylemi lanetlediğini, Türkiye ile dayanışma içerisinde bulunduklarını duyurdu.]

Eylemcinin patlamadanönce kaçarken etrafta çok sayıda bulunan nezaret kameralarına yansıyan manzaralarında yanı başında görünen iki bayandan da kuşku duyanlar olmuştu; o bayanların İsrailli olduğunu İran’ın haber ajansı (İRNA) duyurduktan sonra, İsrail medyasından bayanların isimleriyle birlikte onay da geldi.

İsrailli iki bayan turistmiş ve zati oradan havalimanına gidip ülkelerine geri dönmüşler…

Görgü şahidi oldukları için sözlerinin çabucak alınması iyi olurdu, herhalde gecikmeli de olsa bu eksik giderilecektir. 

Kısa süre önce yapılan aktif bir açıklamadan Türkiye’de terör eylemi de yapabilecek militan sayısının neredeyse iki haneli sayıya kadar azaldığı öğrenilmişti. Onların da ayakkabı numaralarına kadar her türlü bilgiye devlet sahipmiş.

Pazar günkü aksiyondan sonra güvenlik güçlerinin 40’tan fazla meskenden çok sayıda zanlıyı derdest ettiği medya tarafından duyuruldu.

Tablo şimdilik bu. Geriye ne kaldı?

Kalan şu: Ülkemize yönelik terör eylemi yapabilecek tek bir adres yok; içeride ve dışarıda, değişik maksatlarını gerçekleştirmek maksadıyla kan akıtıp can alacak eylemler yapabilecek her adresi ‘kuşkulu’ olarak görmeden ve peşin fikirle hareket etmeden olayın üzerine gidilmesi gerektiği gerçeği akılda tutulmalı.

Eylemin gerçekleşmesini sağlayan odaklar ve şahıslar, yalnız öncesini ve eylemi değil sonrasını da kesinlikle planlamışlardır.

Terör sırf patlayan bombadan ibaret değildir, patlayan o bomba ile meydana gelmesi beklenen her şey terör tarifinin içindedir.

Devlet ismine işin peşine düşen ve pazar günü yaşananın bir ya da birden fazla sefer tekrarlanmamasını sağlamakla görevli olanların, kendilerine sunulmak istenenle yetinmeyip hep bir adım ötesini hesaba katarak olayın üzerine gitmeleri doğru olur.

Geçmişte bizde yaşananlarla bizden önce terör hareketlerine muhatap olmuş ülkelerin tecrübeleri göz önünde tutulmalı ve altına bakılmadık tek bir taş bile bırakılmamalıdır.

İtalyanlar 17 kişinin hayatını kaybettiği 1969 yılındaki o patlamadan sonra olaya peşin fikirle yaklaşıp bir dizi yanlış sergiledikleri için, ortada üç kere farklı yargılamalar yapıldığı, çok sayıda insan ‘suçlu’ görülüp yargılandığı, hatta mahkum da edildiği halde, o aksiyonun gerçek sorumluları 1969’dan bugüne kadar hesaba çekilemedi.

Bizde de, bir periyoda damga vuran terör eylemleri esnasında işlenen siyasi cinayetler ve suikastların failleri olarak yargılanıp mahkum edilenler oldu; lakin kurbanların yakınları, hareketlerin gerçek faillerinin o insanlar olduğundan kuşkularını hala muhafaza ediyorlar.

Peşin fikirle yaklaşılması gerçeklere erişilmesinin önünde en büyük mani.

Herhalde bu kadar tecrübeye karşın aynı yanlışa bu defa düşülmez.

Yoksa düşülür mü?

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.