Fehmi Koru: Yeşil’i Bursa’da dirilttiler; Kılıçdaroğlu’na suikast ihtimali; Bahçeli, Akşener’i ilkesizlikle suçladı…

Fehmi Koru*

Uzun yıllar boyunca görüşlerimi gazetelerde ve ekranlarda kamuoyuyla paylaşma fırsatı buldum; son yedi yıldır da her gün buradan okurlarla buluşmayı sürdürüyorum.

Hiç aksatmamaya çalıştığım bir uğraş bu.

Eskiden “Nasıl?” diye sorarlardı, her gün yazacak mevzu bulmakta zorlanacağımı düşünerek… Son yıllarda o soruyla pek karşılaşmıyorum. Meslektaşlar arasında gazetelerdeki köşelerini günde birkaç farklı bahse ayıran bile var.

Yazacak bahis çok bizim ülkede.

Resmi sayıya bakılırsa bir ay önce meydana gelen iki sarsıntıda 50 bine yakın insanımızı kaybettik. Haberlere göre, iki milyonun üstünde insan sarsıntı bölgesinden öteki yerlere göçtü. Kalanlar çadırlarda, prefabrik meskenlerde, kış kurallarında, binbir zorlukla hayatlarını sürdürmekteler.

Böylesine çok önemli sarsıntı konusunu siyasi hayatta yaşanan fevkaladelikler neredeyse unutturacak. Cumhurbaşkanı seçimine az bir vakit kala, muhalefetin bir kısmı, kendi adaylarını belirlerken bir kriz yaşamak zorunda kaldılar. Sonunda ‘taşların yerine oturduğu’ söylense de, o 72 saat içerisinde neler yaşandığına dair sorular çok.

Alın size bitmez tükenmez yazı konusu.

Herkesle birlikte ben de dikkatimi siyasi hayattaki savrulmaya yoğunlaştırmışken, Bursa’da yapılan bir futbol karşılaşmasında, Diyarbakır’ın Amedspor kulübü atletlerine, o kentin beşerlerine yakıştırmakta zorlandığım bir davranış sergilendi.

Daha da değişik olan şu: Stadyumlarda siyasi sloganlar atılmasına alışkınız, fakat Bursa’da açılan pankartlar bir diğer tuhaftı.

Güneydoğu Anadolu’da sayıları yüzlerle -bir öbür hesapla binlerle- ifade edilen ‘faili meçhul’ cinayetler periyodundan hatırlanan ‘Yeşil’ isimli tetikçi ile sonunda hayatları kaybettirilen insanların mevtle tanışacakları akıbetlerine götürülmek üzere bindirildikleri beyaz Toros aracın fotoğraflarını pankartlaştırmıştı birileri…

Bir vakitler “Yeşil hayatta mı?” sorusu eşliğinde iddialarda bulunulur, birileri kod ismi isminden daha fazla bilinen tetikçinin hayatını bir yerlerde kendini unutturmaya çalışarak sürdürdüğüne inanırken, ben ve benimler o tıp vazifeleri üstlenenlerin kendilerine ihtiyaç duyulmaz hale gelince ortadan kaldırıldıklarını ileri sürerdik.

‘Yeşil’ ortadan kaldırılmış olsa bile ismi ve sembolik fotoğrafı hala işe yarıyor.

Onun ve beyaz Toros aracın fotoğraflarıyla birileri bir yerlere mesaj verebiliyor.

Sadece bir mesaj vermekle yetinilecek mi, 1990’lara uğursuz damgasını vuran cinsten hareketlerle de karşılaşacak mıyız?

Futbol maçında stadyum dolusu insanı mevzu modeli materyali haline getirebilen ‘iyi saatte olsunlar’ diye de anılan sergerdelerden her şey beklenir zira.

Bu çeşit alengirli mevzuları bizden daha iyi bilebilecek biri, herhalde durduk yere şu sözleri sarf etmedi:

“Sandık güvenliğinden önce Millet İttifakı’nı oluşturan başkanların can güvenliği her şeyden önemli. Bir mafya grubu üzerinden Kılıçdaroğlu’na atak yapılacağıyla ilgili duyumlarım var.”

İddia sahibii ocakta başkanlık yapmış Sinan Ateş’in tombalacı da denilen uyuşturucu tacirlerine öldürtüldüğünü elbette hatırladık.

Deprem..

Masa..

Pankartlar..

Suikast hazırlıkları..

Konulardan bahis beğenin…

Bu genel mevzuların alt başlıkları da var elbette…

Masa konusunu örnek olarak ele alalım.

Cumhurbaşkanı adayını belirlemek üzere oturdukları masadan, 6 önderden biri –Meral Akşener-, belirlenmek istenen bireye itiraz ederek kalkıverdi. Oldukça ağır müzakerelerle geçen bir gecenin akabinde, tarafları yeniden bir araya getirecek formül bulundu. Meral Akşener o formülün peşinden itirazını kaldırarak masaya geri döndü.

O süreci ben de burada yazılarıma bahis ettim.

Pek çok yorumcu, tuttukları taraf neyi gerektiriyorsa, mevzuya o istikametten yanaştılar; Akşener ve lideri olduğu İYİ Parti medyada çoklukla yaylım ateşe tabi tutuldu.

Yorumcular da, yeniden kendilerine masadan yana çeki düzen verdiler.

Beni bu süreçte en fazla, İYİ Parti’nin kurucu takımının bir vakitler içerisinde yer aldığı MHP’nin genel başkanı Devlet Bahçeli’nin olayı değerlendirmesi şaşırttı.

Özellikle de açıklamasının şu kısmı:

“Makam ve mevki pazarlıklarıyla masaya geri oturan İP başkanı, söylediği ağır sözlerin altından nasıl kalkacak, insanımızın yüzüne utanmadan, sıkılmadan nasıl bakacaktır? Türk siyaseti bu tip bir prensipsizliği ne görmüş ne de muhatap olmuştur.”

“İP başkanı” dediği Bahçeli’nin, İYİ Parti genel başkanı Meral Akşener…

Masadan ayrılırken hakikaten de masanın diğer paydaşlarını rahatsız edecek bir şeyler de söylemişti Akşener…

Ancak onun sertçe tabirleri bile, Akşener için “İnsanımızın yüzüne utanmadan, sıkılmadan nasıl bakacaktır?” sorusunu yönelten MHP liderinin, şimdilerde küçük ortağı olarak yanı başında durduğu AK Parti ile lideri Tayyip Erdoğan’a vaktiyle şahsen yönelttiği tenkitlerin sertliği yanında yumuşacık kalır.

Bahçeli başkanlık sistemine de evvelden şiddetle karşıydı, dünkü konuşmasında ise “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’nin felakete neden olduğunu ileri sürenler ilkesizliğin çukurlaşmış fertleridir” diyebildi.

Oysa, “Sistemin bu türlü olumsuz sonuçlar doğuracağı konusunda herkesi uyarmıştım” diye övünebilirdi MHP lideri. O ihtarları arşivde duruyor.

Türk siyaseti buna aynı tutumlarla ilk defa tanışmıyor.

Siyasiler değişebiliyor.

Onlar değiştikçe bizlere de yazı konusu çıkıyor.

Başka ülkelerde siyasi yorum yapmakla geçimini sağlayan birilerinin, sayısı haftada biri geçmeyen yazılarını okurken, tekrara düşebildiklerini fark ettiğim çok oluyor.

Tekrar mı? Asla. Bakın ben de, birçok öbür yorumcu aynıi, birden fazla mevzuyu tek bir yazıya sığdırmak zorunda kaldım bugün.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.