KPMG, “Uzaktan Çalışmada Yeni Trendler” raporunda 530’dan fazla şirkete uzaktan çalışmayla ilgili değerlendirmelerini sordu. Yüzde 82’sinin EMA …

KPMG, “Uzaktan Çalışmada Yeni Trendler” raporunda 530’dan fazla şirkete uzaktan çalışmayla ilgili değerlendirmelerini sordu. Yüzde 82’sinin EMA bölgesinde yer aldığı katılımcılar arasında çeşitli dallardan yönetim kurulu üyeleri, yöneticiler, mobilite konusunda uzman şahıslar, insan kaynakları yetkilileri, vergi ve iş hukuku uzmanları bulunuyor. Raporda ortaya çıkan sonuçlar, uzaktan çalışma konusunda global eğilimlerin yanı sıra bölgesel ve dal farklılıkları hakkında da çok önemli fikirler veriyor.
Raporu değerlendiren KPMG Türkiye İnsan ve Değişim Hizmetleri Yöneticisi Jan Erdem Yılmaz, “Şirketler, süratli bir dönüşüm sürecinde geleceğin çalışma hayatına hazırlık yaparken katılık kazanan bir gerçek var. Uzaktan çalışma, ömrümüzün vazgeçilmez bir kesimi haline geldi. Gerek mevcut çalışanların talepleri gerekse de rekabetin ağır olduğu yetenek pazarında öne geçme gereksinimiyle birlikte uzaktan çalışma siyasetleri yükselişte. Bu basamakta, şirketlerin esnekliğin nasıl ve ne ölçüde olacağını netleştirmesi değer taşıyor. Bilhassa işin ihtiyaçları ile ilgili olarak işlevler özelinde özelleştirilmiş yaklaşımların benimsenmesi ve bu yaklaşımın çalışan bağlılığı ve verimliliği eksenlerinde kurgulanması kıymet kazanıyor. Ayrıyeten uzaktan çalışma, bilhassa uluslararası boyut kazandığında karmaşık vergisel ve yasal süreçleri beraberinde getirebiliyor yahut iş ve sosyal güvenlik uygulamalarına ilişkin kaygılara yol açabiliyor. Bu nedenle şirketlerin çalışma modellerini dönüştürürken ahenk ve risk hususlarını da göz önünde bulundurması kritik kıymet taşıyor” dedi.
KPMG’nin raporunda öne çıkan başlıklar ise aşağıdaki:
Uzaktan çalışma siyasetleri yaygınlaşıyor
Rapora göre şirketlerin yüzde 89’u şu an uzaktan çalışma siyasetini aslında uyguluyor ya da uygulamayı planlıyor. Kuruluşların yarısından fazlası (yüzde 52) uzaktan çalışma siyaseti uygulamayı düşünürken yüzde 37’si zati halihazırda uyguluyor. Bu şekilde bir siyaset uygulamayı düşünmeyenlerin oranı ise yalnızca yüzde 5’te kalıyor.
Telekomünikasyon ve teknoloji sektörü başı çekiyor
Bununla birlikte, stratejiler her kuruluşun iş modeline, uzun vadeli stratejik maksatlarına ve kurumsal kültürüne göre değişiyor. Telekomünikasyon ve teknoloji sektörü yüzde 64 ile bu modeli uygulayanların başını çekerken, bu iki dalda uzaktan çalışmayı değerlendirme aşamasında olanların oranı ise yüzde 27 düzeyinde bulunuyor. BT tabanlı şirketlerin, bilhassa de startup kesimindekilerin, süratli karar verebilmesi ve uzaktan çalışmanın her zamanbir DNA’larının bir modülü olması nedeniyle bu bölümlerdeki yüksek oran da şaşırtan değil.
İş yerinde olmanın gerekli olduğu şirketler dahi uzaktan çalışmayı düşünüyor
Diğer yandan değişik bir şekilde yiyecek, içecek, perakende ve tüketici dallarındaki iştirakçilerin yüzde 90’nı uzaktan çalışma siyaseti planladıklarını belirtti. Bunların yüzde 40’ı bu politikayı uygulamayı düşünürken yüzde 60’ı şu an uygulamakta olduklarını belirtiyor. İmalat sektörü için, iş yerinde daha fazla çalışmanın gerekliliği göz önüne alındığında, bu sonuçlar daha da şaşırtan oldu. Hatta kimi şirketler, sanal gerçeklik gözlükleri ile uzaktan makine bakımı yapılması gibi yeni teknolojiler kullanılarak işgücünün uzaktan çalışabileceğini ifade ediyor.
Uzaktan çalışmanın hayata geçirilmesinde çalışanların istekleri ana etken
Uzaktan çalışma nedenlerinin başında ise çalışanlardan gelen istekler ve COVID-19 kısıtlamaları geliyor. Şirketlerin dörtte biri (yüzde 25) için çalışanlardan gelen talepler, uzaktan çalışmayı hayata geçirmenin temel sebebi oldu. Şirketlerin yüzde 18’i uzaktan çalışmanın gerekli olduğunu ve yetenek pazarında markayı ifade ettiğini söylerken yüzde 12’si yetenek eksikliğini gidermeye yardımcı olduğunu söyledi. Özetle, kuruluşların yarısından fazlası (yüzde 55), uzaktan çalışma siyasetlerini işleri ya da dış faktörlerden dolayı değil çalışanlarının isteklerini karşılamak için hayata geçirdi.
Uzaktan çalışma hala ülke içi ile sınırlı kalıyor
Uzaktan çalışma prosedürleri de kuruluşlara göre değişiklik gösteriyor. Yüzde 42 ile çoğu şirket, ülke sonları içinde uzaktan çalışmaya odaklanıyor. Ülke dışında uzaktan çalışma söylediği söz edilen olduğunda, şirketlerin yüzde 22’si 90 günden daha az bir süre için kısa müddetli uzaktan çalışma metodunu düşünüyor. 90 günden fazla süre için bu oran yüzde 8’e kadar düşüyor. Ayrıyeten iştirakçilerin yalnızca yüzde 9’u ülke dışından bu teknikle işe alım yapmayı değerlendirdiklerini belirtiyor.
En büyük zorluklar vergi ve yasal uyumluluk
Vergi ve yasal uyumluluk yüzde 88 ile uzaktan çalışmayı uygulamak isteyen şirketler için en büyük zorluklar olarak öne çıkıyor. Halihazırda ülke hudutları içinde dikkate alınması gereken çeşitli vergi ve yasal düzenlemeler olduğu düşünüldüğünde bu sonuç şaşırtan değil. Örneğin, sağlık ve güvenlik, data muhafaza ve BT güvenliği, gelir ve kurumlar vergisi düzenlemeleri ile ilgili ülkelere göre değişen patron yükümlülükleri bulunuyor. Ülke hudutlarının dışında, daha fazla uluslararası düzenlemeler devreye girdikçe ahenk daha da karmaşık hale geliyor. Yasal standartların olmaması ve vergi alanında belirsizlik, sınır ötesi uzaktan çalışmanın ele alınmasında çok önemli bir pürüz teşkil ediyor. Sonuç olarak, sınır ötesi uzaktan çalışmayı uygulama kararı bir yandan şirkete has risk değerlendirmelerine ve diğer yandan iş ve yetenek ihtiyaçlarına bağlı kalıyor. Vergi ve yasal uyumlulukta sonra uzaktan çalışmanın önündeki diğer zorluklar arasında sırasıyla verimli süreçler oluşturmak (yüzde 21), çalışan takibi ve teknoloji (yüzde 18), iletişim (yüzde 10) geliyor.
Raporun tamamına buradan ulaşabilirsiniz.