Yapı Kredi Teknoloji şirketi Geliştirme Müdürü Efe Demir, mektup bırakıp ömrüne son verdi: Kral çıplak diyorum

Yapı Kredi Bankası’nın iştiraki olan Yapı Kredi Teknoloji şirketinin Bireysel Krediler Tahsis Uygulama Geliştirme Müdürü Efe Demir, yaşamına son vermeden önce şirket yöneticilerine gönderdiği mailde, “İnsana ve çalışma arkadaşınıza değer vermiyorsunuz. Kimin ne yaşadığına ne sonuç ürettiğine bakıyorsunuz. Hayatımla ilgili daha tatsız bir karar almış olmasam sanırım bu yalnızca istifa niteliğinde olacaktı, lakin sanırım bu niteliğin bir pek de kıymeti kalmadı. Kral çıplak demenin suç addedildiği bir ülkede, ben en azından kurumum açısından kral çıplak diyorum. Bir şeyler yoluna koymak için hala çok geç değil” tabirlerini kullandı.

Yapı Kredi Bankası’nın iştiraki olan Yapı Kredi Teknoloji şirketinin Kişisel Krediler Tahsis Uygulama Geliştirme Müdürü Efe Demir, 14 Mart’ta hayatına son verdi. Demir’in 13 Mart’ta, şirket yöneticilerine gönderdiği mail ortaya çıktı. 

İş hayatında ‘kendisini en çok yıpratan konuları’ sıralayan Demir, “İnsana ve çalışma arkadaşınıza değer vermiyorsunuz. Kimin ne yaşadığına ne sonuç ürettiğine bakıyorsunuz. Tek bir şeyi iyi yapıyorsunuz, o da görece iyi para veriyorsunuz. Yarın bir gün çalışan ve çalışmayan arkadaşların primlerini de özelleştirirsiniz, somut bir kaynak aktarırsınız başarılı arkadaşlarımıza.çalışanlarınızın bu parayı kullanabilecek zaman ve kaliteli psikoloji içinde olup olmadığını gram önemsemiyorsunuz. Hayatımla ilgili daha tatsız bir karar almış olmasam sanırım bu yalnızca istifa niteliğinde olacaktı, lakin sanırım bu niteliğin bir pek de ehemmiyeti kalmadı. Kral çıplak demenin suç addedildiği bir ülkede, ben en azından kurumum açısından kral çıplak diyorum. Bir şeyler yoluna koymak için hala çok geç değil” sözlerini kullandı.

Efe Demir’in “Elvada” başlığıyla yayımladığı e-postasının tamamı şu şekilde:

“Değerli yöneticilerim,

Öncelikle size kendimden bahsetmek istiyorum. İzmir’de çok eğitimli ve başarılı bir ailenin küçük çocuğuyum. İkisi de akademisyen olan annem ve babam, rol modelim olan meslektaşım ve 20 yıldır Amerika’da mesleğini muvaffakiyetle sürdüren abim ile bir arada tam manasıyla çekirdek denebilecek bir ailenin içinde huzurlu bir ortamda yetiştim. Bütün eğitim hayatımı başarılarla ve derecelerle tolu bir şekilde tamamen burslu bir şekilde tamamladım. Mütevazi olmaya gerek yok Türkiye standartlarında her manada o kaymak katman diyebileceğimiz bir kategoride bulunduğumu söyleyebilirim. Ayrıyeten ekonomik olarak da tahminen ikinizden de rahat hiçbir korkusu ve ıstırabı olmayan bir gerçekliğim olduğunu da söylemek isterim.

İş hayatıma Yapı Kredi’de başladım. Temas ettiğim her bireyle pozitif ilişkiler kurdum, güldüm, güldürdüm, paylaştım. Hayli da ağır ve başarılı bir dönem olduğunu söyleyebilirim. Açıkçası kurumda savunduğumuz kelamda prensiplerin tamamına uygun bir çalışma hayatı başlangıcı diyebiliriz. Mesleğimde 4 seneyi geride bıraktığım noktada artık ekip değişikliği ve daha büyük projede çalışma hevesiyle Krediler dünyasına yöneldim. UCAP ve SCAP gibi çok önemli iki projenin her safhasında canhıraş bir şekilde ekip arkadaşlarımla bir arada yer aldım. Her gayesi teker teker gerçekleştirdiğimiz, çıktılarını benden çok daha iyi bildiğiniz başarılarla dolu bu yıllar beni bildiğim kadarıyla kurumun tarihinin en erken yöneticilik konumuna getirdi. Bunları anlatıyorum; zira geldiğimiz noktanın ne kadar olumlu ve herkesin hayallerini süsleyecek bir nokta olduğunu vurgulamak istiyorum. Ayrıyeten bu hayatta en değer verdiğim insanlardan birini; değerli eşimi de bu kurumda tanıdım. Ekip arkadaşı olarak tanıştığım B. ile hayatımı birleştirmeme de burası vesile oldu demek hiç de yanlış olmaz.

Cümleleri burada bitirsek muhtemelen bir teşekkür ve memnuniyet timsali bir mail olacaktı; Lakin:

Buralara gelirken hep söz de savunduğumuz kurum kıymetlerinin aslında ne kadar içinin boşaltıldığına şahit oldum.

Tedbirli olma kisvesi altında korkakça davranıldığını gördüm.

Liyakat eksikliği taşıyan onlarca yöneticinin yollarca burada çalışmasına ve kurumun içini boşaltmasına sessiz kalındığını gördüm.

Listelere girmemenin büyük işler yapmaktan çok önemli hale geldiğini gördüm.

Takvim maksatlarına yetişmenin amacın kendisinden çok daha büyük görüldüğünü gördüm.

Yöneticisini şad etmeye çalışmanın gaye haline geldiğini gördüm.

Yüzlerce palavra söylendiğini gördüm.

F.Ç. gibi değerli bir yöneticinin bankanın vizyonsuz yöneticilere gösterdiği müsamaha nedeniyle yol ayrılığı noktasına getirildiğini gördüm.

E.Mi değerli bir insanın yıllarca kuruma verdiği emekler göz arkası edilircesine, fikir ayrılığı nedeniyle yol ayrılığı noktasına getirildiğini ve yol ayrılığında yalnızlaştırıldığını ve seçeneksizleştirildiğini gördüm.

Bunlar istifa etmem için epeyce kâfi sebepler ve tahminen bir ay öncesine kadar alacağım karar bu olacaktı.hepimizin malumu bir sarsıntı felaketi yaşadık. Bugün de hastanede İbrahim’i ziyaret ettim. Daha düzgüne gidiyor, inşallah bacağını kaybetmeden bu dönemi de atlatır.

Ama sarsıntı sırasında da yaşananlara değinmekte yarar var. Bilhassa bizim grubumuzun yer aldığı onlarca aksiyon aldık malumunuz. Sarsıntı kitlesinin bütün risk stratejilerinden ayrıştırılmasını sağlayan, bulunduğu bölgeden şubeye, vilayetten ilçeye her bilgisini beslediğimiz bir periyotta alınan banka aksiyonlarını özetliyorum;

– BDDK izin verdiği (biraz da zorladığı) için bütün depremzedelerin kredi kartı limit artışlarını x4 kuralına göre değil x8 kuralına göre otomatik değerlendirdik ve 10 milyara yakın Pazar hissesi yakaladık. Müşterilerimize harcama manasında destek olmaya çalıştığımızı rekabette Garanti’ye karşı bir atak olduğunu hepimiz çok iyi biliyoruz.

– Kredi ötelemelerini basiretsizce önce otomatik ödeme sonra öteleme yapmaya çalıştık günlerce. Ne zaman sosyal medyaya düştük ve diğer bankaların daha “müşteri dostu” uygulamalarını gördük; lakin o zaman geri adım atıp tam ötelemeye gittik. İşletme ve ticari kredilerde hala suyunu sıkmaya çalışıyoruz müşterilerin

–  Bu 1-2 akut aksiyon alındıktan sonra ne yaptık; bütün depremzedelerin risk müracaatlarını reddetmeye başladık. Neden? Zira ödeyemezler, neden. NPL riskine girelim ki; malum finansal bir kuruluşuz önce kendimiz geliyoruz

– Sonra tabi baktık Pazar kaybı yaşıyoruz o kadar da değil daha ayrıntılı bir bakalım herkesi de reddetmeyelim. Muhakkak risk bölgelerini ayrıştıralım; onların ödetebileceği taksit fiyatını yarıya düşürelim yeniden de alabilecek olan güçlü müşterilerimiz bankadan kredi alabilsin.

-son aksiyonda tabi çok önemli bir ticket size kaybettik. BDDK bildirisi 10 gün öncesinde yayınlanmasına karşın; umurumuzda olmayan vade kısıtı bir anda acil gündemimize geldi. Zira uzun vade daha fazla kredi meblağı manasına geliyordu hepimiz için.

Toplumsal vazifesini üst düzeyde olarak lanse ettiğimiz bankamızın üstteki aksiyonların hiçbirini sarsıntıda zarar görmüş tek bir yurttaş mutlu olsun diye almadı. Hepsi tamamen ticari ve stratejik ataklardı. Tabi IT organizasyonu olarak şu şekilde kendinizi rahatlattığınıza eminim, kararları biz vermiyoruz. Pekala kararları etkilemek yönünde bir teşebbüsünüz oldu mu? Pekala vicdanınıza sığmayan bu kararların alındığı periyotta bir yerde hiç odağınızı kaybetmeden çalışmayı nasıl başardınız?

Bu kısmı biraz yakın dönem özetlemesi olarak çarpıcı örnekler olduğu için vurgulamak istedim.

Gelelim münferit örneklere;

– Eşim o zamanki yöneticisi L.B’yi IK etiğine şikayet ettiğinde hem performansı hem de şahsî haklara yönelik usulsüzlük olduğunu ilettiğinde kurum olarak sessiz kaldık. Eminim hala IK sisteminde dosyası açıktır. Tabi bu eşim özerinde münferit bir örnek diye düşünüp duygusal davrandığımı düşünebilirsiniz. Pekala hiç L.B’nin grubundaki son 5 yılda işten yahut gruptan ayrılmış 40 çalışma arkadaşımızı incelediniz mi? Hepsi mi kendisi başarısızdı? Ya da sorumlu yöneticisi Yılmaz Karaca özelinde bir değerlendirme yapmayı düşündünüz mü bugüne kadar?

– UCAP projeni sırasında pandeminin de imkan bilindiği ve insan haklarını ihlal edercesine 80 saatin üzerinde onlarca kişinin çalışmasını nasıl değerlendirelim? Bir gaye uğruna ve başarılı bir kümenin yapıtı miydi bu? Ya da o arkadaşlar bu gayesi başarırken hakikaten mutlu muydu? Karşılıklarını aldılar mı? Yöneticiliğin yüzde 50’si turnovera uğrarken bir proje için sizce bu değdi mi? Ya da inisiyatif sahiplerinin kurum sadakatini kaybettirmeden önce yapılabilecek öteki bir şey yok muydu?

Daha verilecek yüzlerce örnek olmasına karşın uzatmayacağım. Sarsıntı gündemi hepimiz için bir anda geride kaldı, mevcut gayelere ve takvimlere geri dönüldü. 15 günlük kelamda hassasiyet yerini azme değil hırsa, gayrete değil sonuca, kaliteye değil takvime bıraktı. Beni en çok yıpratan şeyi en sonra bıraktım.

İnsana ve çalışma arkadaşınıza EHEMMİYET VERMİYORSUNUZ. Kimin ne yaşadığına ne sonuç ürettiğine bakıyorsunuz.

…

Tek bir şeyi iyi yapıyorsunuz, o da görece iyi para veriyorsunuz. Yarın bir gün çalışan ve çalışmayan arkadaşların primlerini de özelleştirirsiniz, somut bir kaynak aktarırsınız başarılı arkadaşlarımıza. ama çalışanlarınızın bu parayı kullanabilecek zaman ve kaliteli psikoloji içinde olup olmadığını gram önemsemiyorsunuz. Bu kurumda başarılı olabilecek arkadaşlarımızın birçoklarını kaybedeceksiniz; bilhassa de ekonomik tasası az olan yahut öbür kurumlarda bu korkuyu giderme şansı olan arkadaşlarımızı.

“Siz” telaffuzunu lütfen ferdî algılamayın; gözümde kurumu temsil ettiğiniz için bu terminolojiyi kullanıyorum. Hayatımla ilgili daha tatsız bir karar almış olmasan sanırım bu yalnızca istifa niteliğinde olacaktı, lakin sanırım bu niteliğin bir pek de değeri kalmadı. Size ve kuruma hürmetimden ötürü bu maili genele değil, size ve bana değer verdiğini bildiğim 3-4 arkadaşıma atıyorum.

Kral çıplak demenin suç addedildiği bir ülkede, ben en azından kurumum açısından kral çıplak diyorum. Bir şeyler yoluna koymak için hala çok geç değil.

Sağlıcakla kalın.

Not: Ailemi ve bu maile husus ettiğim insanları rahat bırakın. Aksi durumda hakkımı helal etmiyorum.

Efe Demir

Bireysel Krediler Tahsis Uygulama Geliştirme Müdürü”